Danıştay 7. Daire E.2022/1640 K.2023/3023

Dava konusu istem: Davacın 2014 ve 2015 yıllarına ait vergi borçlarının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin 2014 yılının Temmuz(1,2) ve Ağustos(1,2) dönemlerine ait özel tüketim vergileri ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 344. maddesi uyarınca verginin %50’si tutarında kesilen vergi ziyaı cezasına ilişkin kısımlarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, davacının kanuni süresini geçirdikten sonra, pişmanlık hükümlerinden faydalanmaksızın elektronik ortamda verdiği 2014 yılının Temmuz(1,2) ve Ağustos(1,2) dönemlerine ait beyannameler üzerine tahakkuk eden ve vadesinde ödenmediği anlaşılan özel tüketim vergilerinin ve vergi ziyaı cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin dava konusu edilen kısımlarında hukuk aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ödeme emri içeriği amme alacağının usulüne uygun kesinleşmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve Vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, kararların Danıştay tarafından bozulması halinde, vergi mahkemelerince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 21/10/2019 tarih ve E:2016/6658, K:2019/5605 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.