Danıştay 7. Daire E.2022/2208 K.2023/3629

Dava konusu istem: ... Elektronik Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi adına tanzimli .... tarih ve ... sayılı dahilde işleme izin belgesinin müeyyide uygulanarak kapatılması üzerine şirket adına 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı adına olmadığı anlaşılan dava konusu ceza kararı ile buna vaki itirazın reddine ilişkin işlemin salt davacıya tebliğ edilmesi nedeniyle davacının menfaatinin zarar görmesi ve hakkında hukuki bir sonuç doğurmasından söz edilemeyeceğinden, davacının anılan işleme karşı kendi adına açtığı davada ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın ehliyet yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Uyuşmazlık konusu para cezası kararı içeriğinde kanuni temsilciler hakkında işlem yapıldığının açıkça belirtildiği ve bizzat davacı adına tebliğ edildiği, ayrıca davacı adına ödeme emri de düzenlendiğinden, dava konusu işlemin davacının menfaatini etkilemediğinden söz edilemeyeceği, bu nedenle işin esasının incelenmesinin gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.