Danıştay 7. Daire E.2022/2323 K.2022/3922

Dava konusu istem: Davacı adına, ithal edilen 4760 sayılı Özel Tüketim Kanunu'na ekli (I) sayılı listenin (B) cetvelinde yer alan baz yağların üretim taahhüdüne aykırı olarak herhangi bir işleme tabi tutulmaksızın doğrudan veya basit bir karışımla satıldığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, 2017 yılının Ocak ilâ Nisan ve Haziran ilâ Aralık dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin değerlendirilmesinden, davacı adına re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergilerinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşıldığı; diğer yandan, 18/09/2015 tarihinde tebliğ edilerek kesinleşen 2015 yılı gelir vergisine ait vergi ziyaı cezasının 2017 yılında kesilen vergi ziyaı cezaları bakımından tekerrüre esas alınmasının da hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Mahkeme kararının, üç kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergileri yönünden davanın reddi yolundaki hüküm fıkrasında yasal isabetsizlik bulunmadığı; olayda 18/09/2015 tarihinde tebliğ edilerek aynı yıl kesinleşen 2.217,04-TL. tutarındaki vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alındığının anlaşıldığı,

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinin 1. fıkrasının 7338 sayılı Kanun'la değişik şekli uyarınca, dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılan kısmının her dönem için ayrı ayrı 2.217,04-TL.'den fazla olamayacağı gerekçesiyle istinaf isteminin kısmen kabulü ile kararın vergi ziyaı cezalarının her dönem için tekerrür nedeniyle artırılan bölümünün 2.217,04-TL.'yi aşan kısımları yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasından sonra vergi ziyaı cezalarının anılan kısmının iptaline, istinaf başvurusunun kararın kalan hüküm fıkralarına yönelik kısmının ise reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin, davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan somut tespitlere dayanılarak tesis edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın temyize konu hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın temyize konu hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.