Danıştay 7. Daire E.2022/2425 K.2024/4695

Dava konusu istem: Davacı adına, beraberinde getirdiği "işlenmiş kehribar" cinsi eşyanın 07/10/2009 tarih ve 2009/15481 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının eki 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun Bazı Maddelerinin Uygulanması Hakkında Karar'ın 58 ilâ 61. maddelerinde belirtilen muafiyet limitlerini aşması nedeniyle ticari miktar ve mahiyet arz ettiğinden bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 3. fıkrası uyarınca hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla.

4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 3. fıkrasında, yolcuların, gümrük mevzuatına göre kişisel ve hediyelik eşya kapsamı dışında olup beyanlarına aykırı olarak üzerlerinden, eşyaları arasında veya taşıma araçlarında çıkan ya da başkasına ait olduğu halde kendi eşyasıymış gibi gösterdikleri eşya ile ilgili olarak gümrük vergilerinin iki kat olarak alınacağı ve eşyanın sahibine teslim edileceğinin düzenlendiği,

yolcuların yeşil hattan geçmelerinin, bu fıkra bağlamında gümrüğe tabi eşyalarının olmadığına ilişkin bir beyan olarak değerlendirilemeyeceği, anılan düzenlemeye göre davacının gümrüğe tabi eşyasının olmadığını yazılı ya da sözlü olarak beyan etmesi gerektiği, yeşil hattan geçmenin "gümrüğe tabi eşyam yoktur" hükmünde olduğuna ilişkin bir düzenlemenin kanunda öngörülmeyen şekilde, yönetmelik ve genel tebliğ gibi ikincil bir mevzuatla getirilmesinin hukuk devleti ilkesinin normlar hiyerarşisi prensibine ve verginin kanuniliği ilkesine aykırılık teşkil edeceği, bu itibarla, gümrük idaresi tarafından davacının beyanı olmaksızın,

yeşil hattan geçmesinin beyan olarak kabul edilmesi suretiyle alınan para cezası kararında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun ‘‘Gümrük Beyanı’’ başlıklı 59. maddesinde, beyanın; a) Yazılı olarak, b) Bilgisayar veri işleme tekniği yoluyla, c) Sözlü olarak, d) Eşya sahibinin bu eşyayı bir gümrük rejimine tabi tutma isteğini ifade ettiği herhangi bir tasarruf yoluyla yapılabileceği düzenlendiğinden, olayda, davacının beyanının bulunmadığından bahsedilemeyeceği, Ukrayna'dan ülkemize gelen davacının ‘‘gümrüğe tabi eşyam yoktur’’ anlamına gelen beyanı ile yeşil hattan geçmek üzere iken kırmızı hatta yönlendirildiği,

valizlerinin fiziki olarak yapılan muayenesinde tespit edilen toplam brüt ağırlığı 3210 gram olan işlenmiş kehribar cinsi eşyanın 2009/15481 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının eki 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun Bazı Maddelerinin Uygulanması Hakkında Kararın 58 ilâ 61. maddelerinde belirtilen muafiyet limitlerini aşması nedeniyle ticari miktar ve mahiyet arz ettiğinden bahisle Gümrük Yönetmeliğinin 579. maddesi kapsamında para ceza kararı alınmış ise de; davalı idarece eşyanın CIF kıymetinin takdiri olarak 321.000,00 TL olarak belirlendiği,

Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığı'na sunulmak üzere İstanbul Kuyumcular Odası tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda ise eşyanın CIF kıymetinin 11.000,00 TL olduğunun belirtildiği görülmüş olup, somut inceleme ve araştırma yapılmaksızın afaki olarak tespit edilen kıymet üzerinden karara bağlanan para cezasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının beraberinde getirdiği "işlenmiş kehribar" cinsi eşyanın 07/10/2009 tarih ve 2009/15481 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının eki 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun Bazı Maddelerinin Uygulanması Hakkında Karar'ın 58 ilâ 61. maddelerinde belirtilen muafiyet limitlerini aşması nedeniyle ticari miktar ve mahiyet arz ettiğinden, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 3. fıkrası uyarınca hesaplanarak karara bağlanan para cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.