Danıştay 7. Daire E.2022/2570 K.2024/3916

Dava konusu istem: ... Tekstil Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi adına tescilli ... tarih ve ..., ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı eşyalarla ilgili ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük, özel tüketim ve katma değer vergileri ile karara bağlanan para cezalarının adı geçen şirketten tahsil edilemediğinden bahisle, kanuni temsilci sıfatıyla, davacı adına düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emrine ilişkin tebligatın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinde öngörüldüğü şekilde tebligat mazbatasının tutanak haline getirilmesi gerekirken, "muhatabın adresten taşındığı" şerhi düşülerek iadesi üzerine ilanen tebliğ yoluna gidilmesi kanuna aykırı olduğundan, amme alacağının asıl borçlu şirket adına kesinleştiğinden söz edilemeyeceğinden, davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ödeme emri içeriği amme alacaklarının tahsili için asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emrinin usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, amme alacaklarının asıl borçlu şirket adına tescilli 24/01/2012 tarihli serbest dolaşıma giriş beyannamelerinden kaynaklandığı, davacının hisse devri işlemi ise 03/02/2012 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi'nde yayınlandığından, söz konusu borçtan sorumlu olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.