Danıştay 7. Daire E.2022/3 K.2023/4725

Dava konusu istem: Davacının 2011 yılının Ocak ila Aralık dönemlerine ait vergi ziyaı cezalı özel iletişim vergileri, gecikme faizleri ile yargı harçları borçlarının tahsili amacıyla 2 nolu ihbarname sonrasında düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle yeniden yapılan inceleme neticesinde, 30/09/2021 tarihinde Mahkemeleri kaydına giren davalı idare yazısından, dava konusu ödeme emri içeriği borçların 6736 sayılı Kanun kapsamında yapılandırıldığı, ihbarnamelere karşı açılan davalardan vazgeçilmesi nedeniyle dayanağının kalmadığının bildirildiği olayda, ödeme emrinin davalı idare tarafından terkin edilmediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının vergi davalarından vazgeçmesi nedeniyle işbu davadan da vazgeçilmiş sayılması gerektiğinden, idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.