Danıştay 7. Daire E.2022/3409 K.2023/3669

Dava konusu istem: ... Dış Ticaret ve Limited Şirketi adına 2012 ve 2013 yıllarında tescilli muhtelif tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamelerinden kaynaklanan gümrük, özel tüketim ve katma değer vergileri ile para cezalarından oluşan kamu alacaklarının tahsili amacıyla davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, ... tarih ve ... sayılı, ... tarih ve ... sayılı ticaret sicil gazetelerinden davacının kuruluşundan sona ermesine kadar asıl borçlu şirketin kanuni temsilcisi olduğu, ödeme emri muhteviyatı borçların şirket adına düzenlenen ek tahakkuk ve ceza kararlarından kaynaklandığı, asıl sorumlu şirket tarafından söz konusu vergi ve cezalara vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle açılan davanın ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla reddedildiği, bu arada şirketin ... tarih ve ... sayılı ticaret sicil gazetesine göre... tarihinde tasfiyesi tamamlanarak ticaret sicilinden silindiği, akabinde ...

Vergi Mahkemesinin söz konusu kararına yönelik temyiz talebinin Danıştay Yedinci Dairesinin 27/04/2017 tarih ve E.2016/6064, K:2017/3960 sayılı kararıyla şirketin tüzel kişiliği bulunmadığından incelenmeksizin reddine ilişkin kararına yönelik karar düzeltme talebinin de incelenmeksizin reddine karar verilmesi üzerine kararın 25/01/2018 tarihinde kesinleştiği, bununla birlikte, dava konusu borçların tahsili amacıyla asıl sorumlu şirket adına ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin düzenlendiğinin görüldüğü, borcun esasına yönelik inceleme yapılarak verilen kesinleşmiş bir mahkeme hükmü varken yeniden inceleme yapılmasının mümkün olmadığı,

kararın verildiği tarihte tüzel kişiliği devam ettiğinden, dava konusu borçların tahsili amacıyla asıl sorumlu şirket adına düzenlenen 07/04/2016 tarihli ödeme emri ile tahsil zamanaşımının kesildiği, yine tüzel kişiliği tasfiye süreci tamamlanarak sona erdiğinden borcun şirketten tahsil edilemeyeceği hususunun ortaya konulduğu,

bununla birlikte davacının borcun doğduğu ve ödenmesi gereken zamanlarda şirket ortaklığı bulunduğu gibi anılan dönemlerde kanuni temsilcilik görevi de bulunduğundan sözü edilen borçlardan sorumlu olduğunun anlaşılması karşısında, dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ödeme emrine konu ek tahakkuk ve para cezası kararlarının esası yönünden temyiz incelemesi yapılmadığından, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 58. maddesi uyarınca "borcum yoktur" kapsamında değerlendirme yapılarak ödeme emrinin iptalinin ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.