Danıştay 7. Daire E.2022/3645 K.2024/968

Dava konusu istem: Hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile sahte fatura düzenlemek suretiyle haksız yere özel tüketim vergisi iadesi aldığının tespit edildiğinden bahisle davacı adına 2018 yılının Şubat, Haziran ve Eylül dönemlerine ilişkin re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle üç kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan, davacının vergi incelemesi sırasında bir çok evrakı sunmadığı ve bir çok konuda izahat getiremediği, alış ve satış yaptığı mükelleflerin bir çoğu hakkında olumsuz tespitler bulunduğu, hesap ve pos cihazı hareketlerinde kendisi ile alakası olmayan işlemlerin bulunduğu, taşıma belgelerinde eksiklik ve hataların mevcut olduğu,

belge düzenine ilişkin olumsuzlukların bulunduğu yolundaki tespitler birlikte değerlendirildiğinde, davacının ilgili dönemlerde sahte belge düzenlediği ve söz konusu belgelere dayalı olarak haksız yere özel tüketim vergisi iadesi aldığı sonucuna varıldığından, üç kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergilerinde hukuka aykırılık bulunmadığı; öte yandan, 2016 yılının Ekim ayına ait olup 2017 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezasının dava konusu 2018 yılına ait vergi ziyaı cezaları bakımından tekerrüre esas alınmasının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunda, davacının 2016 ila 2020 yılları arasında düzenlediği tüm faturaların komisyon karşılığı düzenlenmiş, gerçek bir mal ve hizmet alım-satımına dayanmayan sahte belgeler olarak değerlendirildiği ve yapılacak incelemelerde bu raporun delil olarak kullanılması gerektiği belirtilmişse de, bahsi geçen tespitlere ilişkin olarak özel tüketim vergisi yönünden inceleme yapıldığına ve inceleme raporu düzenlendiğine dair bir iddia bulunulmadığı gibi ihbarnamenin dayanağı olarak vergi tekniği raporunun gösterildiğinin anlaşıldığı,

ara kararına cevaben davalı idarece, özel tüketim vergisine ilişkin bir inceleme raporunun bulunmadığının bildirilmiş olması karşısında, tarhiyata yasal olarak dayanak olabilecek bir vergi inceleme raporu bulunmadığı anlaşıldığından, davanın reddine ilişkin kararda hukuki isabet görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasından sonra dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının, Gelir İdaresi Başkanlığının görüşü üzerine incelemeye sevk edilerek 2016-2020 yıllarına ilişkin yapılan inceleme sonucu düzenlenen vergi tekniği raporunda sahte belge ticareti yaptığına ilişkin tespitlerin yer aldığı, kuruluş ve devir işlemlerinin muvazaalı olduğu, aralarında ilişki bulunmayan kişilerle gerçekleştirilen para transferlerinin izahının yapılamadığı, makine ve teçhizatlarının mevcut durumunun defter ve belge kayıtlarıyla uyumsuz olduğu, dolayısıyla defter kayıtları ile kapasite raporunun gerçeği yansıtmadığı, ilişkide bulunduğu firmaların büyük kısmı hakkında olumsuz tespitlerin bulunduğu,

sevk irsaliyelerinin bir çoğunun ibraz edilemediği, ibraz edilenlerde ise eksikliklerin bulunduğu, üretim reçeteleri hakkında bilgi verilmediği gibi pek çok tespit doğrultusunda tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu iddia edilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.