Danıştay 7. Daire E.2022/3912 K.2023/1892

… Bölge Gümrük Müdürlüğü VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyanın dahilde işleme izni kapsamında işleme faaliyetine tabi tutulup serbest bölgeye ihraç edildikten sonra dahilde işleme izin süresinin bitimini müteakip 3 ay içerisinde yurt dışına ihraç edilmediğinden bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işleminin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda, davacı adına tescilli beyanname ile şartlı muafiyet sistemi kapsamında ithal edilerek serbest bölgeye ihraç edilen eşyanın, dahilde işleme rejiminin uygulanmasına ilişkin mevzuat hükümlerine göre üç ay içerisinde başka bir ülkeye satışının yapılması veya anılan mevzuatta öngörülen işlem veya kullanımlara tabi tutulması gerektiği, olayda, söz konusu eşyaların serbest bölgeden başka bir ülkeye satışını kanıtlayan herhangi bir bilgi ve belgeye ulaşılamadığı,

bu durumda serbest bölgeden başka bir ülkeye kanunen düzenlenen süreler içerisinde satışı yapılmayan eşyalara ilişkin olarak 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesi uyarınca karara bağlanan para cezasında ve dava konu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Gümrük Yönetmeliği'nin 31. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi kapsamında mücbir sebep olarak değerlendirilen Covit-19 genel salgın hastalığı nedeniyle süre uzatımı talebinde bulunulduğu, düzenlemeye göre mücbir hallerde idareye ek süre verme konusunda takdir yetkisinin tanınmadığı, üst norm olan Yönetmelik hükümlerine aykırı olarak düzenlenmiş genelgenin esas alınarak işlem tesis edildiği, Mahkemece, ek süre talebimizin 2006/12 sayılı Tebliğ'in 43. maddesinin 2. fıkrası kapsamında yapıldığının kabul edilmesinin hatalı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.