Danıştay 7. Daire E.2022/3991 K.2024/1553

Dava konusu istem: Davacı şirket adına 2013 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucu tanzim edilen vergi tekniği raporu done alınarak düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca re'sen tarh edilen anılan yılın Mart ayının (II.), Nisan ve Mayıs aylarının (I ve II.) dönemlerine ait özel tüketim vergileri ile Nisan dönemine ait katma değer vergisi ve kesilen bir kat vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, ara kararlarına istinaden sunulan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davalı idarenin davacı şirket tarafından satılan mazot katığı 3 (...) isimli ürünün gerçekte yakıt olarak kullanılmak üzere satıldığı sonucuna ulaşmasındaki temel hareket noktasının, üretimi taahhüt edilen ürünün, kapasite raporlarında yer alan ham madde kullanım oranları ve miktarları arasında uyumsuzluk bulunması,

bitkisel yağın üretimde yüksek oranda kullanılması ve davacı şirketin söz konusu katıkları çoğunlukla nakliyat, otomotiv gibi akaryakıt ürünlerinin bolca kullanıldığı sektörlerde faaliyet gösteren firmalara satmasının oluşturduğu, ancak bunlar dışında davacı şirketin kaçak akaryakıt imal ettiği ve sattığı iddiasını ispata elverişli başka bir tespitin bulunmadığı, inceleme elemanınca, davacı şirket tarafından ilgili dönemde satışı yapılan ürünlerin alıcıları nezdinde karşıt inceleme yapılmadığı,

bu durumda, eksik incelemeye ve varsayıma dayalı olarak yapıldığı anlaşılan dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkındaki vergi inceleme raporu uyarınca düzenlenen vergi ziyaı cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Yedinci ve Dokuzuncu Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na 3619 sayılı Kanunla eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.