Danıştay 7. Daire E.2022/845 K.2024/4755

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2018 yılının Haziran ve Eylül dönemlerinde gerçekleştirilen ihraç kayıtlı teslimlere konu malların bir kısmının özel tüketim vergisine tabi olmasına karşın faturalarda vergi hesaplanarak beyan edilmediğinden bahisle re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; uyuşmazlık konusu aseton, vücut losyonu ve oda kokusu/parfümü cinsi ürünlerin özel tüketim vergisine tabi olduğu, davacı tarafından imal edilen söz konusu ürünlerin ihraç kaydıyla teslim edilmesi üzerine tahakkuk eden vergilerin ihracatın tamamlanmasıyla terkin edileceğinin açık olduğu,

her ne kadar ihraç kaydıyla yapılan satışlarda özel tüketim vergisi tarh ve tahakkukunun yapılarak ve bunun vergi dairesine beyan edilmesinin akabinde ihracatın usulüne uygun olarak tamamlanmasından sonra verginin terkin edilmesi gerekmekte ise de, olayda, ihraç kayıtlı olarak satılan/teslim edilen ürünlerin ihraç edilmediğine dair davalı idarece yapılmış herhangi bir tespit olmadığı,

sadece tecil-terkin uygulamasından yararlanılmasına ilişkin usule uyulmadığından bahisle işlem tesis edildiğinin anlaşılması karşısında, ihraç edilen ürünlere ilişkin ödenecek herhangi bir özel tüketim vergisi bulunmadığı sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İhraç kayıtlı satışlara konu özel tüketim vergisine tabi eşyaların faturalarında verginin gösterilmediği ve beyan edilmediği, tekerrür uygulamasına esas alınan cezanın 2017 yılında tebliğ edilerek kesinleştiği, tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 8. maddesinin 5335 sayılı Kanun'un 28. maddesinin (j) bendiyle değişik 1. fıkrası hükmü uyarınca, bu Kanun'a ekli (I) sayılı listenin (B) cetvelindeki malların, (I) sayılı listeye dahil olmayan malların imalinde kullanılmak üzere mükellefler tarafından tesliminde tarh ve tahakkuk ettirilen özel tüketim vergisinin Bakanlar Kurulu tarafından belirlenecek kısmının, teminat alınmak suretiyle tecil olunacağı, söz konusu malların tecil tarihini takip eden aybaşından itibaren oniki ay içinde (I) sayılı listeye dahil olmayan malların imalinde kullanılması halinde tecil olunan verginin terkin edileceği,

bu hükümlere uyulmaması halinde, bu malların tecil-terkin işlemi dışındaki amaçlarla tesliminde tarh edilmesi gereken vergi tutarından, daha önce tahsil edilen verginin mahsubundan sonra kalan tutarın, vade tarihinden itibaren 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 51. maddesinde belirlenen gecikme zammı ile birlikte alıcıdan tahsil edileceği hükme bağlanmıştır.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "Vergi ziyaı cezası" başlıklı 344. maddesinin birinci fıkrasında, 341. maddede yazılı hallerde vergi ziyaına sebebiyet verildiği takdirde, mükellef veya sorumlu hakkında ziyaa uğratılan verginin bir katı tutarında vergi ziyaı cezası kesileceği, ikinci fıkrasında ise, vergi ziyaına 359. maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde bu cezanın üç kat, bu fiillere iştirak edenlere ise bir kat olarak uygulanacağı düzenlemesine yer verilmiştir.

Olayda, ihraç kayıtlı teslimlerine konu mallardan aseton, vücut losyonu ve oda kokusu/parfümü ürünlerinin özel tüketim vergisine tabi olduğu, faturasında özel tüketim vergisine yer verilmediği, dolayısıyla bu esnada teminata bağlanarak tecil edilmesi gereken vergiler için teminat verilmediği,

ihracın gerçekleşmesi halinde eşyaya ait vergilerin terkin edileceği açık olmakla birlikte, faturanın düzenlenme tarihi itibarıyla vergiye tabi bir eşyanın vergisinin ziyaa uğratıldığının anlaşılması karşısında, dava konusu işlemin vergi ziyaı cezasına ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığından kararın bu kısmına ilişkin temyiz isteminin kabulü ile bozulması gerektiği düşünüldüğünden, mahkeme kararının vergi ziyaı cezasına ilişkin hüküm fıkrasının onanmasına ilişkin kısım yönünden karara katılmıyorum.