Danıştay 7. Daire E.2022/967 K.2024/4783

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ... tarih ve ... sayılı antrepo beyannamesi kapsamında beyan edilen 122 kap eşya haricinde "Ev Eşya Listesi"nde yer almayan farklı cinste eşya bulunduğunun tespit edildiğinden bahisle, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 236. maddesinin 5. fıkrası uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla; olayda, ... isimli şahsın eşyalarının davacının eşyaları ile karıştığı yönünde başvurusunun bulunduğu, düzenlenen tutanakta, davacıya gösterilerek açılan kaplar içinde farklı bir eşya olmadığının belirtildiği, farklı koliler içinde yer alan eşyaların davacıya ait olduğu hususunun somut şekilde tespit edilmediği, eşyaların karıştığının davalı idarece de kabul edildiğinin anlaşılması karşısında, davacıya ait olmadığı görülen eşyanın beyan dışı bırakıldığından bahisle alınan ceza kararında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Beyan dışı bırakılan eşyalarla Mustafa Erol isimli şahsa ait eşya listesinin örtüşmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.