Danıştay 7. Daire E.2023/1235 K.2024/1535

Dava konusu istem: Davacı adına 2015 yılının muhtelif dönemlerine ait gelir, gelir geçici, özel tüketim vergileri, gecikme faizi ve vergi ziyaı cezalarının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, ödeme emrine konu vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerin davacının yerleşim yeri adresinde kardeşi ...'na 29/06/2017 tarihinde tebliğ edildiği, vadesinde ödenmemesi ve dava konusu yapılmayarak kesinleşmesi üzerine söz konusu vergi ve cezaların tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesinin 4. fıkrasında yer alan düzenleme uyarınca, geçici verginin terkin edilmesi gerekirken, tahsili yoluna gidilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığından, mahkeme kararının ödeme emrinin geçici vergiye isabet eden kısmına ilişkin hüküm fıkrasında isabet görülmediği; öte yandan, istinaf dilekçesinde ileri sürülen iddiaların kararın kalan kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle istinaf isteminin kısmen reddine, kısmen de kabulü ile ödeme emrinin geçici vergiye isabet eden kısmının iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin tesisine esas teşkil eden belgelerin ödeme emrine eklenmediği, tebligatın usulsüz olduğu, geçici verginin ödeme emri ile takip edilemeyeceği, davalı idarenin ödeme emrine konu vergi ve cezayı tarh etme yetkisinin bulunmadığı, yetkili idarenin gümrük idaresi olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın temyize konu hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü ve Yedinci Dairelerince 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na, 3619 sayılı Kanun'la eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın temyize konu hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.