Danıştay 7. Daire E.2023/1365 K.2024/4396

Dava konusu istem: ... Gümrükleme İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi'ne ait antrepoda bulunan... Kozmetik ve Sağlık Hizmetleri Ticaret Limited Şirketi adına tescilli ... tarih ve ... sayılı, ... tarih ve ... sayılı,... tarih ve ... sayılı ve... tarih ve ... sayılı antrepo beyannamelerine ilişkin olarak antrepo kullanıcısı şirketle hukuki bağının bulunduğundan bahisle müşterek ve müteselsil sorumlu sıfatıyla ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük, ilave gümrük, özel tüketim ve katma değer vergilerinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; ödeme emri içeriği ek tahakkukların iptali istemiyle Mahkemelerinin E:... sayılı dosyasında açılan davanın derdest olduğu, bu durumda, usulüne uygun olarak kesinleşmiş bir amme alacağının bulunmadığının anlaşılması karşısında, davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Antrepo rejimine ilişkin usulsüzlüğe dair eylemlerde irade birlikteliği ile hareket eden, müşterek ve müteselsil sorumlu sıfatı bulunan davacı hakkında kesinleşen amme alacağının tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.