Danıştay 7. Daire E.2023/1445 K.2024/1341

Dava konusu istem: Davacı adına 2017 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 11 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı "kol saati" ticari tanımlı eşyanın, 9102.29.00.00.00 gümrük tarife istatistik pozisyonunda yer aldığı ve İRİS E-belgeye tabi olduğu halde anılan belgenin alınmadığından bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itiraz üzerine verilen kesin olmayan cevabın istemin reddi sayılması suretiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dosyanın incelenmesinden, dava dışı bir şirket adına düzenlenen... tarih ve ... sayılı cevaplı raporda, Gümrük Giriş Tarife Cetvelinde kol saatlerinin 91.01 veya 91.02 sayılı gümrük tarife istatistik pozisyonlarında sınıflandırıldığı, ''zarfları kıymetli metallerden olan veya kıymetli metallerle kaplama metallerden olan'' kol saatlerinin 91.01; diğer tüm kol saatlerinin 91.02 tarife pozisyonunda yer aldığı,

iki pozisyon arasında vergisel yönden fark bulunmamakla birlikte 9102.11.00.00.00, 9102.12.00.00.00, 9102.19.00.00.00, 9102.21.00.00.00, 9102.29.00.00.00, 9102.99.00.00.19 pozisyonundaki kol saatlerinin TAREKS uygulamasına ve 9102.91 pozisyonunun ilave gümrük vergisine tâbi olduğu, kol saatinin birim kıymetinin 5 kuruş gibi son derece düşük fiyatla beyan edildiği dikkate alındığında, kol saatlerinin zarflarının (kasa) kıymetli metallerden yapılmış olması fiilen mümkün olmadığından, 9102.29.00.00.00 pozisyonunda beyan edilmelerinin gerektiği tespitlerine yer verildiği,

olayda uyuşmazlık konusu beyannameler muhteviyatı 9101.11.00.00.00 pozisyonunda ve biriminin 5 kuruş gibi çok düşük fiyatlarla beyan edilen eşyanın 91.02 pozisyonunda yer aldığı ve beyannamelerin tescil tarihleri itibarıyla 2017/12 sayılı Ürün Güvenliği ve Denetimi Tebliği kapsamında İRİS E-belgeye tâbi oldukları anlaşıldığından, davacıya ilgili belgeyi sunması için süre verildiği, anılan belgenin sunulmadığından bahisle ceza kararının alındığı, bu durumda ceza kararına dayanak alınan cevaplı rapor davacı hakkında düzenlenmediği gibi anılan raporun eşyanın cüz'i fiyatla beyan edilmesi dışında herhangi bir tespiti de içermediğinin görüldüğü;

öte yandan, aynı eşyalar hakkında 4458 sayılı Kanun'un 235. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca tesis edilen işlemin dava konusu edildiği ... Vergi Mahkemesinin E:... sayılı dosyasında verilen ... tarihli ara kararına davalı idarece sunulan ve bir örneği işbu dosyaya da eklenen bilgi ve belgelerde, davacının pozisyon saptırması yaptığı yolunda herhangi bir saptamanın yapılmadığı, dolayısıyla, öncelikle beyannameler muhteviyatı eşyanın niteliğinin ortaya konulması,

sonra kıymet araştırmasına gidilmesi gerekirken, bu yönde hukuken itibar edilebilecek nitelikte herhangi bir tespit yapılmaksızın, salt eşyanın birim kıymetinden yola çıkılarak 91.02 pozisyonunda yer aldığının ve İRİS E-belgeye tabi olduğu halde belge ibraz edilmeksizin ithal edildiğinin kabulü suretiyle alınan para cezası kararında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Eşyanın İRİS E-belgeye tabi olduğu halde ibraz edilmediği, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.