Danıştay 7. Daire E.2023/1893 K.2023/4792

Dava konusu istem: Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuyla, aldığı düşük tutarda özel tüketim vergisine tabi yağların bir kısmını yüksek tutarda özel tüketim vergisine tabi motorine ikame olarak satıldığının tespit edildiğinden bahisle, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrası uyarınca 2018 yılının Mart, Mayıs ila Aralık aylarının (1.) ve (2.) dönemleri için re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ve tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezaları iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, dava konusu işlemin, ifadesine başvurulan 3 alıcı yönünden re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile kesilen her bir vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle arttırılan 1.050,54-TL'lik kısmına hasren yapılan inceleme neticesinde; davacıdan madeni yağ satın alan mükelleflerin bir kısmının nakliyecilik faaliyetiyle iştigal ettiği, bunlardan sadece beş mükellefin ifadesine başvurulduğu,

ancak ifadesine başvurulan beş alıcıdan üçünün satın aldıkları madeni yağları akaryakıt olarak kullandıklarını beyan etmelerine karşın inceleme raporunda 2018 yılında satış yapılan ve faaliyet konusu yolcu/yük taşımacılığı olan bütün alıcılar açısından akaryakıt olarak kullanıldığı kabul edilerek tarhiyat yapıldığı, olayda, ifadesine başvurulan alıcılardan madeni yağların yakıt olarak kullanıldığını beyan eden ...

Otomotiv İnşaat Nakliyat Petrol Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, ...

Gübre ve Gıda Ticaret Limited Şirketi ve ...’ya yapılan satışlar yönünden beyanların maddi delil niteliğinde olması sebebiyle davacıdan aldıkları madeni yağı motorine ikame olarak araçlarında kullandıklarının sabit olduğu, bu durumda, davacıdan madeni yağ alan 69 adet alıcıdan ifadesine başvurulan 5 alıcıdan 3'ünün motorine göre daha düşük özel tüketim vergisine tabi madeni yağı motorine ikame olarak araçlarında kullandıkları anlaşıldığından,

dava konusu işlemin, ifadesi alınan 3 alıcı bakımından re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergileri ile kesilen her bir vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle arttırılan 1.050,54-TL' lik kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle işlemin anılan kısmı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Bozma kararına uyulması gerekirken eski kararda ısrar edildiği, tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, bölge idare mahkemelerince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 18/10/2022 tarih ve E:2022/3127, K:2022/3928 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.