Danıştay 7. Daire E.2023/1941 K.2023/4670

Dava konusu istem: Davacı şirket adına tescilli ... tarih ve .... sayılı beyannameyle kısmi muafiyet suretiyle geçici ithalat rejimi kapsamında ithal edilen 8474.10.00.90.00 gümrük tarife istatistik pozisyonunda yer alan 1 adet "desander", 8483.40.51.90.12 pozisyonunda yer alan 2 adet "dişli kutusu" ve 8431.43.00.00.00 pozisyonunda yer alan 9 adet "delme makinesi ekipmanı" ticari tanımlı eşyaların, süresinde yurt dışı edilmediği ve makine bakım onarım tesisinde bulunduğunun tespit edildiğinden bahisle, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca alınan para cezası kararına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davalı idarece süre sonu 02/05/2019 olarak belirlenmek suretiyle davacı tarafından kısmi muafiyet suretiyle geçici ithalat rejimi kapsamında ithal edilen eşyaların süresinde yurt dışı edilmediği ve makine bakım onarım tesisinde bulunduğunun tespit edildiğinden bahisle Gümrük Kanunu'nun 238. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca para cezası kararı alınmış ise de.

Anayasa'nın 2. maddesinde, Türkiye Cumhuriyetinin, bir hukuk devleti olarak nitelendirildiği, hukuk devleti ilkelerinden biri olan hukuki güvenlik ilkesinin öngörülebilirlik ve belirlilik ilkelerini kapsadığı, davalı idarece müteaddit defalar davacı adına sehven yapıldığı belirtilen işlemler yerine yenilerinin tesis edildiği, bir kısım işlemlerin ise hataen yapıldığı ifade edilerek geri alındığı, davacı tarafından süresi içerisinde ek süre başvurusunda bulunulması üzerine kısmi muafiyet kapsamında işlem gören eşyaya ilişkin 35.323,40-TL'nin ödenmesi gerektiğinin bildirildiği,

söz konusu tutarın ödenmesinden sonra 2017/1 sayılı İthalat Tebliği gereğince hesaplanan fark vergilerin ödenmesi halinde süre uzatım talebinin olumlu olarak değerlendirilerek süre sonunun 28/08/2019 olarak güncelleneceği, ödeme yapılmaması halinde ise süre sonunun 02/05/2019 olarak değerlendirilmesi suretiyle işlem tesis edileceğinin bildirildiği, bununla birlikte ek süre talebinin reddedilip reddedilmediği, eşyanın ihraç edilmesi ya da gümrükçe onaylanmış başka bir işlem veya kullanıma tabi tutulması için süre sonunun kesin olarak hangi tarih olduğuna ilişkin herhangi bir bilginin verilmediği;

diğer taraftan, 2017/1 sayılı Tebliğ gereğince hesaplanan 62.066,67-TL'nin ödenmemesi nedeniyle eşyanın rejim altında kalma süresi 02/05/2019 olarak belirlenmiş ise de.

Tebliğ'de belirtilen kıymetlerin, eşyanın, Gümrük Kanunu hükümlerine göre belirlenmiş gerçek satış bedeli olmadığı, dolayısıyla, ortada kıymet farkı nedeniyle kanunen ödenmesi gereken herhangi bir verginin bulunmadığı, davacı tarafından 184.448,16-TL'nin ödendiği ve 2017/1 sayılı Tebliğin 15. maddesi birlikte değerlendirildiğinde rejimin 02/05/2019 tarihinde sona erdiğinin kabulüne imkan bulunmadığı,

kısmi muafiyet kapsamında ödenen 325.821,16-TL'nin ödenmesi gereken 536.370,56 TL'den düşülmesi sonucu kalan 210.549,40-TL için 6183 Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 37. maddesi uyarınca tesis edilen işlemin Mahkemelerinin ... tarih E:..., K:... sayılı kararıyla iptal edildiği,

söz konusu dosyada mevcut olan davalı idarenin... tarih ... sayılı yazısından izin kapsamı eşyanın herhangi bir işlem veya kullanıma tabi tutulmadığının tespit edildiği ve davacı tarafından beyannamenin tescil edildiği tarihte tahakkuk ettirilerek teminata bağlanan vergi tutarlarını aşar şekilde kısmi muafiyet kapsamında her ay için 325.821,16-TL tutarında ödeme yapıldığı hususları dikkate alındığında, cezanın hesaplanma biçimi ve tutarında da yasal isabet görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.