Danıştay 7. Daire E.2023/2088 K.2024/3096

Dava konusu istem: 2014 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi neticesinde hakkında düzenlenen inceleme raporuna istinaden, davacı şirketle ilişkisi bulunan kişilerin banka hesaplarındaki yüksek tutarlı para transferlerinden hareketle belgesiz akaryakıt alış-satış yapıldığı kabul edilerek, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 4. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 2014 yılının Eylül ve Aralık dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan kısmının iptaline ilişkin hüküm fıkrası kesinleştiğinden, özel tüketim vergisi ile vergi ziyaı cezasına hasren yeniden yapılan inceleme sonucunda, davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda, davacı şirket ile ilişkili olduğu öne sürülen ... tarafından belgesiz olarak akaryakıt alış-satışı yapıldığını gösteren tespitlerin bulunduğu görülmekle birlikte, belgesiz akaryakıt alış satışının,

davacı şirket üzerinden yapıldığı hususunun sadece belgesiz alış-satış olarak kabul edilen para transferlerinin belirli bir organizasyon olmadan yapılabilmesinin mümkün olmadığının kabulüyle transfer tutarların tamamının akaryakıt işi ile iştigal eden şirketlere, şirket müdürlerine veya çalışanlarına gönderilmiş olması ile açıklandığı, anılan şahısların akaryakıt alış-satışını davacı şirket üzerinden yaptıklarına ilişkin somut tespitlerin idarece ortaya konulamadığı, ifadesi alınan şahısların beyanlarında davacı şirkete ilişkin herhangi bir hususun yer almadığı,

...'ın dava konusu dönemlerden sonra 14/12/2016 tarihinde davacı şirkete ortak olduğu, bu tarihten önceki dönemlerde anılan şahsın davacı şirket üzerinden akaryakıt alış satışında bulunduğunu ortaya koyacak somut bir tespitin bulunmadığı, dava konusu dönemlerde ... ve ...'in şirket ortağı veya şirketi temsile yetkili olmadıkları, bu şahısların davacı şirketin çalışanı ve kiracısı olmalarının da tek başına anılan şahısların davacı şirket üzerinden belgesiz olarak akaryakıt alış-satışında bulunduğuna delil teşkil edemeyeceği sonucuna varıldığından,

re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile tek kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile vergi inceleme raporunda belgesiz akaryakıt alış-satışı yapıldığı yönünde somut tespitler bulunduğu, yeterli araştırma ve inceleme yapıldıktan sonra tesis edilen işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, bölge idare mahkemelerince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 27/12/2022 tarih ve E:2021/4852, K:2022/5536 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.