Danıştay 7. Daire E.2023/2263 K.2024/2982

Dava konusu istem: Asıl sorumlu … firmasına ait … seri nolu transit refakat belgesi muhteviyatı eşyanın bulunduğu … plakalı TIR aracında yapılan kontrolde, beyan harici 15.575 adet muhtelif oto parçası cinsi eşya tespit edildiğinden bahisle taşıyıcı firma olan davacı adına 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 5. fıkrasının (b) bendi uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, olayda, Türkiye'ye giriş yapmak üzere Hamzabeyli gümrük sahasına gelen araç içerisinde yapılan incelemede, transit refakat belgesi muhteviyatı eşya dışında toplam 15.575 adet oto parçası cinsi eşya olduğunun tespit edildiğinden bahisle taşıyıcı firma olan davacı adına 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 5. fıkrasının (b) bendi uyarınca ceza kararı alınmışsa da, bahsi geçen hükmün değişik halinin, 24/10/2019 tarih ve 7190 sayılı Gümrük Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 12. maddesiyle,

07/11/2019 tarih ve 30941 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği, dolayısıyla cezalandırmaya konu fiilin gerçekleştirildiği 23/10/2019 tarihinde bu hüküm yürürlükte bulunmadığından, yasal dayanağı bulunmayan dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Rejim hak sahibi olan davacı firmanın araçta beyan harici olduğu tespit edilen eşyadan dolayı gümrük idaresine karşı mali sorumluluğunun bulunduğu, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, bölge idare mahkemelerince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 20/12/2022 tarih ve E:2022/417, K:2022/5242 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.