Danıştay 7. Daire E.2023/2426 K.2024/1227

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ...-... ve ...-... tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı muhteviyatı “cep telefonu” cinsi eşya için fazladan ödendiği ileri sürülen özel tüketim ve katma değer vergisinin eşyaya ait faturada gösterilen kıymete göre hesaplanan tutarından fazlasının 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi uyarınca iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin karara vaki itirazın reddine dair işlemin iptali ve fazladan ödenen vergilerin ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faizi ile iadesi istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:...

K:... sayılı kararıyla; ithal edilen eşyanın faturasında yer alan birim kıymetinin, referans kıymete yükseltilmek ve aradaki kıymet farkının yurt dışı gider olarak beyan edilmesi suretiyle fazladan ödenen vergilerin iadesinin istenildiği olayda; eşyanın gümrük kıymetinin satış bedeli yöntemine göre belirlenen fiyat olduğu, 4458 sayılı Gümrük Kanunu uyarınca idarece belirlenmiş başkaca herhangi kıymet farkının bulunmadığı anlaşılmış olup, bu haliyle uyuşmazlıkta 4458 sayılı Kanun'un 211. maddesinin öngördüğü şekilde kanunen alınmaması gereken bir verginin alındığının anlaşıldığı,

ayrıca ithal olunan eşyaların beyan edilen kıymetinin gerçeği yansıtmadığı yolunda gerek ihraç ülkesinin yetkili makamları nezdinde gerekse eşyayı ihraç eden firma nezdinde herhangi bir araştırmanın yapılmadığı, dolayısıyla satış bedeli yönteminin terk edilmesini gerektiren somut bir nedenin bulunmadığı,

öte yandan Mahkemelerinin ara kararı üzerine gönderilen hesap tablolarının incelenmesinden, beyan edilen yurtdışı giderler üzerinden özel tüketim vergisi ve katma değer vergisi dışında TRT bandrol ücreti ve gümrük vergisi farklarının da davacının iadesini talep ettiği tutara dahil edildiğinin görüldüğünden, davaya konu işlemde belirtilen tutarlara isabet eden kısımda hukuka uyarlık, söz konusu tutarları aşan iade talebi yönünden ise işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, toplam 706.768,40-TL özel tüketim vergisi ile 482.655,80-TL katma değer vergisine isabet eden kısımları yönünden davanın kabulüne,

işlemin kısmen iptaline ve bu vergilerin tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faizleri ile birlikte davacıya iadesine, bu tutarları aşan iade talepleri yönünden ise davanın kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından; kısmen iadesi reddedilen vergilere ilişkin daha önceden açılmış TRT bandrol ücretiyle ilgili davaların lehlerine sonuçlandığı; davalı idarece, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.