Danıştay 7. Daire E.2023/3012 K.2023/4907

Dava konusu istem: Davacı adına, 2017 ila 2020 yıllarında tescilli muhtelif tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri kapsamında, 9013.80.20.00.12 gümrük tarife istatistik pozisyonunda beyan edilen "opencell" tanımlı eşyanın bağlayıcı tarife bilgisine göre 8529.90.92.00.00 gümrük tarife istatistik pozisyonunda bulunduğundan bahisle hesaplanan gümrük ve katma değer vergileri üzerinden 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 2. fıkrası uyarınca alınan para cezası kararına vaki itirazın zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı Sonradan Kontrol Raporunda, 2017 ila 2020 yıllarında tescilli serbest dolaşıma giriş beyannameleri kapsamında ithal edilen "opencell" ticari tanımlı eşyanın farklı gümrük tarife istatistik pozisyonunda beyan edilmesine karşın vergisel bir farkın doğmadığı ve bu nedenle ek tahakkuk kararı alınmadığı hususuna yer verildiği, öte yandan, dosyada söz konusu eşyaya ilişkin olarak yapılan bilirkişi incelemesinin aksinin davalı İdarece ortaya konulamadığı anlaşıldığından; davacı adına alınan para cezası kararına vaki itirazın zımnen reddine dair işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davaya konu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.