Danıştay 7. Daire E.2023/3574 K.2024/1520

Dava konusu istem: ... Ticaret Anonim Şirketi'nden tahsil edilemeyen 2013 yılının Mayıs, Temmuz ve Eylül aylarına ilişkin katma değer ve özel tüketim vergilerinin tahsili amacıyla davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dosyanın UYAP kayıtlarıyla birlikte incelenmesinden, 10/09/2013 tarih ve 8401 sayılı Ticaret Sicil Gazetesinde 27/08/2013 tarihli olağanüstü genel kurul kararıyla davacının yönetim kurulu üyeliğinden ayrıldığının anlaşılması karşısında, kanuni temsilcilik sıfatının sona erdiği 27/08/2013 tarihinden sonraki dönemlere isabet eden amme alacaklarından sorumlu tutulması mümkün bulunmadığından dava konusu ödeme emrinin 2013/9 dönemine ilişkin kısmında hukuka uyarlık görülmediği;

öte yandan, davalı idarece şirket adına kayıtlı 5 adet araca ilişkin haciz işlemlerinin devam ettiği, ancak satış işlemine başlanılmadığı bilgisinin verildiği, 17/04/2019 tarih ve 9811 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde şirket tarafından üçüncü şahıslar aleyhine açılmış davalar ve icra takipleri neticesinde kesinleşmiş alacaklarının bulunduğu, ayrıca, şirketin iflası istemiyle ...

Asliye Hukuk Mahkemesinin E:... sayılı dosyasında açılan davada yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde düzenlenen 22/01/2018 tarihli bilirkişi raporunda, şirketin özvarlığının 220.672,24 TL olduğunun ifade edildiği, tarafların anılan rapora itiraz etmeleri üzerine düzenlenen ek bilirkişi raporunda ise şirkete ait 12.706.172,27 TL tutarındaki marka değerinin de bilançoya dahil edilmesi suretiyle özkaynağının 12.926.844,89 TL olduğu, dolayısıyla borca batık durumda bulunmadığının belirtildiği,

davalı idare tarafından şirkete ait varlıkların amme alacağını karşılamaya yeterli olmadığına ilişkin herhangi bir tespit ve beyana yer verilmediği, bu durumda, asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyeceği somut olarak ortaya konulamadığı sonucuna varıldığından davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla tanzim olunan ödeme emrinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyen amme alacaklarından, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesi uyarınca, kanuni temsilci sıfatıyla sorumluluğu bulunan davacı adına tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü ve Yedinci Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na, 3619 sayılı Kanun'la eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.