Danıştay 7. Daire E.2023/456 K.2023/2333

Dava konusu istem: Davacı adına, vergi inceleme raporuyla, ithal edilen ya da yurt içinden satın alınan baz yağların müstahzar yağların üretiminde kullanılmadığının tespit edildiğinden bahisle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 8. maddesinin 1. fıkrası kapsamındaki tecil-terkin uygulamasından yararlandırılmayarak 2012 yılının Mart ayının (2.) ve Nisan ayının (1.) dönemlerine ilişkin tecil edilmesi gereken vergi olarak beyan edilen özel tüketim vergileri ile 2011 yılına ait kurumlar ve damga vergisi, 2012 yılının Mart dönemine ilişkin damga vergisinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesinin önceki kararının dava konusu ödeme emrinin özel tüketim vergileri ile 2012 yılının Mart dönemine ilişkin damga vergisine isabet eden kısmı yönünden davanın reddine dair hüküm fıkrasının temyiz edilmesi üzerine verilen bozma kararına istinaden, olayda, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 8. maddesinin 1. fıkrası kapsamında tecil ve terkin uygulamasından yararlanmak isteyen davacı adına, ithal edilen baz yağların üretimde kullanılmadığının,

müstahzar yağların üretilmediğinin ve tecil-terkin uygulamasından yararlanılmasının mümkün olmadığının vergi tekniği raporuyla tespit edildiğinden bahisle tecil edilmesi gereken vergi olarak beyan edilen özel tüketim vergileri dava konusu ödeme emrine konu edilmiş ise de; söz konusu vergilerin, davacı yönünden vadesi belli olmadığı için, öncelikle, 6183 sayılı Kanun'un 37. maddesi uyarınca bir aylık vade tayin edilmesi, bu sürede ödenmemesi halinde ödeme emriyle tahsili yoluna gidilmesi gerekirken, doğrudan ödeme emriyle takibinde hukuka uyarlık bulunmadığı;

öte yandan, dava konusu ödeme emrinin 2012 yılının Mart dönemine ait damga vergisine isabet eden kısmının da yukarıda belirtilen nedenlerle hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle ödeme emrinin anılan vergiye ilişkin kısmının iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması üzerine, yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın, ödeme emrinin özel tüketim vergilerine ilişkin kısmına dair hüküm fıkrasının Dairemizin 02/06/2021 tarih ve E:2016/3349, K:2021/2629 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, söz konusu hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın anılan kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Temyiz isteminin; kararın, dava konusu ödeme emrinin 2012 yılının Mart dönemine ait damga vergisine ilişkin kısmına dair hüküm fıkrasına gelince:

Dosyanın incelenmesinden, davaya konu edilen ödeme emri içeriği 2012 yılının Mart dönemine ait damga vergisinin verilen özel tüketim vergisi beyannamesi üzerine tahakkuk ettirildiğinin, diğer bir ifadeyle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 8. maddesinin 1. fıkrası uyarınca tecil ve terkin uygulaması kapsamında takibe konu edilmediğinin anlaşılması karşısında, söz konusu verginin ödeme emri ile takip edilebilecek aşamaya gelip gelmediği hususunda yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmek üzere temyize konu kararın anılan kısmının bozulması gerekmiştir.