KÜNYE
Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2023/515 E., 2024/1902 K.·T.C. Danıştay Yedinci Daire
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2024
- Esas No
- 2023/515
- Karar No
- 2024/1902
- Temyiz eden (davalı)
- ... Bakanlığı adına
Karar Metni
546 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
... Gümrük Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU
... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhlerine olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ..., ..., ... tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı eşyanın kıymetinin gözetim kıymetine yükseltilmesi suretiyle fazladan ödenen gümrük ve katma değer vergilerinin 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi uyarınca geri verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin karara vaki itirazın reddine dair işlemin iptali ile fazladan ödenen tutarın tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...
Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı tarafından ithal edilen eşyaların beyan edilen kıymetinin, İthalatta Gözetim ve Korunma Uygulanmasına İlişkin Tebliğ'de öngörülen kıymetin altında olması sebebiyle, gözetim belgesi ibrazı zorunluluğunun getirildiği, Tebliğ'de belirtilen birim kıymet, eşyanın, Gümrük Kanunu hükümlerine göre belirlenmiş gerçek satış bedeli olmadığından, gözetim önlemleri nedeniyle artırılan değer üzerinden ödenen vergilerin geri verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair karara vaki itirazın reddedilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı;
ancak, davalı idarece ibraz edilen hesap tablosunun incelenmesinden, davacı tarafından iadesi istenilen tutarın gözetim uygulaması nedeniyle fazladan ödenen tutardan fazla olduğunun anlaşılması karşısında, iade talebinin fazlaya ilişkin kısmının reddi gerektiği;
gözetim nedeniyle fazladan ödenen tutarın 3095 sayılı Kanun uyarınca hesaplanacak yasal faiziyle birlikte iadesinin, kalan kısımlar yönünden ise davanın reddedilmesinin icap ettiği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptali ile gözetim uygulaması nedeniyle fazladan ödenen tutarın tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesine, kalan kısımlar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 216. maddesinin 7190 sayılı Kanun'la değişik hali uyarınca, gözetim nedeniyle fazladan ödenen tutarın 07/11/2019 tarihinden sonra tescil edilen beyannameler yönünden tecil faiziyle birlikte iadesinin icap ettiği, uyuşmazlık konusu beyannamelerinin anılan tarihten sonra tescil edildiği anlaşıldığından, fazladan ödenen vergilerin tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesinin icap ettiği gerekçesiyle tarafların istinaf istemlerinin reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesinde, 28/07/2021 tarih ve 31551 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7333 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca, eşyanın gümrük kıymetinin yükümlünün kendi beyanı ile artırılması sonucunda ödenen vergiler geri verilemeyeceğinden, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın temyize konu hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın temyize konu hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 7. Daire, E. 2023/515, K. 2024/1902, 4 Nisan 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama