Danıştay 7. Daire E.2023/746 K.2024/2873

Dava konusu istem: Emniyet Birimlerince davacıya ait ev ve araçta yapılan aramada bandrolsüz sigara bulundurulduğunun tespit edildiğinden bahisle 2015 yılının Aralık dönemi için takdir komisyonu kararına dayanılarak 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 9. maddesinin 2. fıkrası uyarınca re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, yeniden yapılan inceleme sonucunda; davacının kendisine ait araçta ve evde bandrolsüz sigaraların ele geçirilmesi üzerine hakkında işlem tesis edildiği, emniyet ekiplerince kaçak sigaraların ele geçirildiği evin arkasında bulunan evde ikamet eden şahsa ev ve aracın kime ait olduğu sorulduğunda bu ev ve araç ile içerisinde bulunan kaçak sigaraların kardeşi olan davacıya ait olduğunu ifade ettiği, telefonla aranarak olay yerine çağırılan davacının da, nezdinde düzenlenen tutanağı çekincesiz olarak imzaladığı anlaşıldığından,

4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun aradığı anlamda bulundurma fiilinin davacının şahsında gerçekleştiğinin açık olduğu; bu nedenle, 4760 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca bulunduran sıfatıyla davacı adına tarh edilen vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisinde hukuka aykırılık görülmediği, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 9/2. maddesi uyarınca, davacının belgesiz mal bulundurduğu ya da belgesiz hizmet satın aldığının, fiili ya da kaydi envanter sırasında tespit edilmesi,

ardından, mükellefe, mal veya hizmete ait belgelerin ibrazı için 10 günlük süre verilmesi gerekirken bu yol izlenmeden, emniyet ekiplerince tutulan tutanağa ve Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu değerlendirme raporuna dayanan takdir komisyonu kararına istinaden yapılan dava konusu cezalı katma değer vergisi tarhiyatında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davaya konu konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin iptaline; vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kaçak sigaralarının tespiti sırasında düzenlenen tutanak hakkında bilgilendirilmediği, tutanağı niçin imzaladığını bilmediği, tespit sırasında avukat yardımı almadığı, tesis edilen işlemlerin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Danıştay Yedinci ve Dokuzuncu Dairelerince 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na, 3619 sayılı Kanunla eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca verilen karar üzerine dava konusu vergi ziyaı özel tüketim vergisi yönünden davanın reddi; işlemin, vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine ilişkin kısmının ise iptali yolundaki karara yönelik olarak davacı tarafından temyiz talebinde bulunulduğundan, söz konusu talebin vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisine dair kısmı hakkında karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, bölge idare mahkemelerince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan hüküm fıkrasının Dairemizin 24/05/2022 tarih ve E:2018/288, K:2022/2296 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.