Danıştay 7. Daire E.2023/812 K.2023/3699

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ... tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşya nedeniyle tahakkuk ettirilen dampinge karşı vergi, ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergileri ile 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca gümrük ve katma değer vergileri üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezalarına vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, dava konusu işlemin dampinge karşı vergi ve bu verginin matraha eklenmesi suretiyle oluşan ek katma değer vergisine isabet eden kısmına hasren yapılan inceleme sonucunda; davacı adına tescilli beyanname ile ithal edilen eşyaya münhasır olarak,

söz konusu eşyanın Suriye menşeli olup olmadığı yönünde ihracatçı/üretici konumundaki ... firmasının üretim süreçleri ile kayıt ve belgeleri üzerinde Ekonomi Bakanlığı tarafından gerçekleştirilen "Önlemin Etkisiz Kılınması Soruşturması" kapsamında, söz konusu eşyanın ham maddesinin Suriye'de üretilmediği ve eşyanın Suriye menşe kazanmasına yetecek düzeyde işlem ve işçiliğe tabi tutulmamış olduğunun ortaya konulduğu,

ayrıca eşyanın Uzak Doğu ülkelerinden ithal edildiğine dair yapılmış somut bir tespitin bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin dampinge karşı vergi ve bu verginin matraha eklenmesi suretiyle ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergisine isabet eden kısmının iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idarece, menşe tespiti için ihracatçı ülkede yerinde incelemeler yapılarak, eşyanın Suriye'de menşe kazanmasına yetecek düzeyde işlem ve işçiliğe tabi tutulmadığı ortaya konulduğundan, dava konusu işlemde hukuka aykırılığın bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 20/01/2022 tarih ve E:2018/3124, K:2022/125 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.