Danıştay 7. Daire E.2023/95 K.2023/4709

Dava konusu istem: Davacı tarafından ithal edilen veya yurt içinden temin edilen solvent ve baz yağların, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 8. maddesinin 1. fıkrası kapsamında tecil-terkin uygulamasına tabi tutulmasına karşın, taahhüt edilen ürünlerin üretilmediği, katık olarak alınmış olan mamullerle karıştırmak suretiyle ortaya çıkan ürünün yoğunluğunun değiştirildiği, söz konusu ürünün amacı dışında gayri yasal faaliyetlerde kullanılmak amacıyla çeşitli firmalara satıldığı,

mamüllerin üretim formülasyonları ve kullanılan katıkların incelenmesinden, ürünlerin 27.20 pozisyonunda olup 4760 sayılı Kanun'a ekli (I) sayılı listenin (B) cetvelinde yer alması nedeniyle mevzuata uygun üretim yapılmadığı, müstahzarlar, pas ve korozyon önleyici üretimlerinin ise, taahhüt edilene uygun olmadığı,

"akışkanlık düzenleyici, dokumaya elverişli maddeleri yağlama, civata ve somun gevşetme makine cihaz ve taşıt yağlama müstahzarları, pas ve korozyon önleyici ve VI katığı vb." isimler altında mamul madde satıldığı ve bunlara ilişkin sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belgeler düzenlendiğinin ve kullanıldığının tespit edildiğinden bahisle vergi inceleme raporuna dayanılarak davacı adına, 2011 yılının Mart ayının (1.) dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan kısmına hasren yeniden yapılan inceleme sonucunda.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinin 7338 sayılı Kanun'la değişik halinde, artırım tutarının kesinleşen (tekerrüre esas alınan) cezadan fazla olamayacağı yönünde getirilen kural, davacının lehine olduğundan somut olaya uygulanmasının gerektiği, dosyaya sunulan tekerrüre esas alınan en yüksek ceza tutarı 95,00 TL olduğundan, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle arttırılan bölümünün anılan tutara isabet eden kısmında hukuka aykırılık, aşan kısmında ise hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle arttırılan bölümünün 95,00 TL'ye isabet eden kısmı yönünden davanın reddine,

anılan tutarı aşan kısmının ise iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından; tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı; davalı idarece, 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinin olay tarihinde yürürlükte olan şekline göre vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca istemlerin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.