Danıştay 7. Daire E.2024/1316 K.2024/4013

Dava konusu istem: Davacının bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, takdir komisyonu kararına dayanılarak, 2016 yılının Temmuz dönemine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Bozma kararı üzerine yeniden yapılan inceleme sonucunda.

"Yakalama Tespit Cumhuriyet Savcısı ile Görüşme ve Muhafaza Altına Alma" tutanağının incelenmesinden, İstanbul KOM Şube Müdürlüğü'ne gelen ihbarda, ...çekici ve... dorse plakalı araç ile İstanbul İline kaçak sigara sevkiyatı yapılacağı bilgisi üzerine 11/07/2016 tarihinde düzenlenen operasyonda, olay yerindeki bulunan şahısların polis ekiplerini gördüklerinde, içerisinde hayvansal yağların arasına saklanmış vaziyette bandrolsüz sigaraların bulunduğu kolileri yere atarak kaçıştıkları,

aralarında davacının da bulunduğu iki şahsın ise aynı sokağın arka tarafına koşarak ... plakalı... marka araç ile kaçma girişiminde bulundukları esnada yakalandıkları, düzenlenen tutanağın da çekincesiz olarak imzalandığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, olayın oluş şekli ve emniyet birimlerince yapılan takip sonucunda yakalanan bandrolsüz sigaraların gizleniş yöntemi ile davacının kaçma girişimi birlikte değerlendirildiğinde Kanunun aradığı bulundurma fiilinin davacının şahsında gerçekleştiği, bu bakımdan,

4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca bulunduran sıfatını haiz olan davacı adına re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yakalanan kaçak sigaralarla bir ilgisi olmadığı, yapılan tarhiyatın yasal dayanağının bulunmadığı, eylemin suç olup olmadığı belirlenmeden vergilendirme işlemleri yapılmasının hukuka uygun düşmediği, vergi dairesinin araştırma ve gözetim yetkisini kötüye kullandığı, yeterli bir araştırma ve inceleme yapılmadan matrah takdir edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 10/11/2022 tarih ve E:2019/3240, K:2022/4382 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "temyizen verilen kararlar üzerine yapılacak işlemler" başlıklı 50/3. maddesinde, temyiz incelemesi sonrası bozma kararları verilerek gönderilen dosyaların, BİM tarafından öncelikle incelenerek ya bozma kararına "uyarak" yada kararında "ısrar" ederek bir karar vereceği hükme bağlanmış bu iki yol dışında BİM'ne üçüncü bir karar alma yetkisi verilmemiştir.

Buna göre, BİM tarafından, evvelden istinaf edilme üzerine kaldırarak verdiği bir kararın Danıştay'ca bozulması halinde, başkaca bir değerlendirme yapmadan, sadece; "bozma kararına uyularak" dedikten sonra İYUK 45/4. maddesi uyarınca hukuka uygun bulmayarak kaldırdığı karara karşı yapılan istinaf başvurusununkabulü şeklinde bir karar vermesi, bir başka ifadeyle, hukuk aleminden kaldırıldığından ortada olmayan bir karara yönelik başvuruyu yeniden değerlendirmesi ve kaldırıyorum ilk derece mahkemesinin kaldırılan kararını yeniden işleme koyması mümkün değildir.

Olayda, Dairemiz (Danıştay) bozma kararı üzerine, kararı bozulan İstinaf Vergi Dairesi tarafından "uyma" kararı verilecekse, kaldırdığı karara karşı yapılan istinaf başvurusunun yeniden kabulü suretiyle değil, işin esası hakkında bozma gereklerine uygun bir değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerektiğinden, iş bu kararın, yukarıda mezkur mevzuat hükümlerine uygun bir karar verilmek üzere bozularak dosyanın geldiği yer istinaf Vergi Dava Dairesine gönderilmesi gerektiği görüşüyle, Daire kararına katılmıyorum.