KÜNYE
Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2024/146 E., 2024/3793 K.·T.C. Danıştay Yedinci Daire
- Karar tarihi
- 26 Eylül 2024
- Esas No
- 2024/146
- Karar No
- 2024/3793
- Temyiz eden (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davalı)
- ... Defterdarlığı
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhlerine olan hüküm fıkrasına yönelik davacının istinaf başvurusunu, süre aşımı yönünden reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma·5 bölüm
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Mahkeme kararının davacının ikametgah adresinde yakını olduğunu belirten şahsa 24/05/2022 tarihinde, davalı idarenin istinaf başvuru dilekçesinin ise yine aynı kişiye 15/06/2022 tarihinde tebliğ edilmesine karşın, 30 günlük yasal sürenin geçirilmesinden sonra ... tarihinde ... Vergi Mahkemesi kaydına giren dilekçe ile başvuruda bulunulduğu anlaşıldığından, istinaf başvurusunun süre aşımı yönünden reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Mahkeme kararının aleyhe olan hükümlerinin bozulması istemiyle katılma yoluyla istinaf edildiği başvurunun süresinde olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 7. Daire, E. 2024/146, K. 2024/3793, 26 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama