Danıştay 7. Daire E.2024/1567 K.2025/309

Dava konusu istem: Davacının, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli IV sayılı listedeki 3305.30 ve 3305.90 tarife pozisyonundaki ürünlerin imalat ve satışını yaptığı ürünler için özel tüketim vergisi beyannamesi vermediğinden bahisle vergi inceleme raporlarına istinaden 2020 yılının Ocak ila Aralık dönemlerine ilişkin olarak tarh edilen özel tüketim vergileri ve tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:......, K:...sayılı kararıyla; olayda re'sen tarh nedeninin bulunup bulunmadığı yönünden yapılan incelemede; davacının üretimini ve satışını yaptığı bir kısım kozmetik ürünlerinin 4760 sayılı Kanun'un IV sayılı listesinde yer alan 33.04, 3305.30, 3305.90 ve 33.07 tarife pozisyonunda yer aldığı ve özel tüketim vergisine tabi olduğu halde satış faturalarında bu verginin hesaplanmadığı ve beyanname verilmediğinin davacının defter,

belge ve beyanları üzerinden tespit edildiği gibi davacı kurum vekili tarafından da inceleme tutanağında yer alan ifadesinde bu hususun kabul edildiğinden re'sen tarh sebebinin bulunduğu; tarh matrahının belirlenmesi yönünden yapılan incelemede ise.

3305.10 pozisyonunda yer alan "şampuan" ürününün anılan listede yer almadığından özel tüketim vergisine tabi olmadığı, incelemeye dayanak alınan ... tarih ve ... sayılı yazıda da şampuan ürününden bahsedilmediği ayrıca inceleme raporunda, 2020 yılında düzenlenen satış faturalarının tamamına yakınının şampuan için düzenlendiği dikkate alındığında, özel tüketim vergisine tabi olan ve olmayan faturaların ayrıştırılması suretiyle matrah hesabı yapılması gerekirken, satışlarının tamamının özel tüketim vergisine tabi olduğu kabul edilerek belirlenen matrah tespitinin eksik inceleme ve varsayıma dayalı olduğu anlaşıldığından,

tesis edilen işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi inceleme raporlarında yer alan somut tespitlere göre tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.