Danıştay 7. Daire E.2024/1589 K.2024/2962

Dava konusu istem: Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca, 2010 yılının Ocak, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ekim ve Kasım aylarının muhtelif dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezası, Aralık dönemine ilişkin özel tüketim vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesinlen vergi ziyaı cezası ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin işlemlerin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, Aralık dönemine ait vergi ziyaı cezasının tekerrüre ilişkin kısmına hasren yapılan inceleme neticesinde, tekerrüre esas alınan cezanın 2009 ve 2010 yıllarına ait olduğu, 08/12/2010 ve 17/06/2013 tarihlerinde davacıya tebliğ edildiği anlaşıldığından, anılan cezaların 2010 yılının Aralık dönemine ait cezaya tekerrür uygulanmasına dayanak teşkil edemeyeceği, bu nedenle cezanın arttırılmasında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle Aralık dönemine ilişkin vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle arttırılan kısmının iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenler anılan kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.