Danıştay 7. Daire E.2024/2172 K.2024/3733

Dava konusu istem: Davacının, "... İş Merkezi" isimli handa yapılan aramada bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca takdir komisyonu kararına dayanılarak, 2015 yılının Ekim dönemine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, dosyanın ve konuya ilişkin düzenlenen iddianame kapsamında alınan ifadelerin incelenmesinden, davacının iş yerinin maliki veya kiracısı olmadığı, ekiplerin iş yerine yaklaştıkları sırada birçok şahsın koşarak olay mahallinden uzaklaştıklarının görüldüğü ve iş yerinde hiç kimsenin bulunmadığının tespit edildiği, kaçak sigaralarla arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığının her türlü şüpheden uzak, hukuki denetime elverişli deliller ile desteklenmesi gerekirken, sigaraların davacıya ait olduğuna ve/veya sigaraları bulundurduğuna yönelik bir tespitin bulunmadığı,

hakkında açılan ceza davasının da devam ettiğinin anlaşılması karşısında, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

TAPDK raporunda yer alan tespitler üzerine takdir komisyonu kararı uyarınca yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.