Danıştay 7. Daire E.2024/2893 K.2024/4717

Dava konusu istem: ... Gıda Kimya ve Petrol Ürünleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nin 2012 yılının Nisan dönemine ilişkin özel tüketim vergisi borcunun tahsili amacıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 10. maddesiyle, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un mükerrer 35. maddesi uyarınca kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine; olayda dava konusu ödeme emri içeriği kamu alacağının asıl borçlu şirket adına kanuni temsilci sıfatıyla davacı tarafından yapılandırıldığı, ancak hiç ödeme yapılmaması nedeniyle yapılandırma işleminin iptal edildiği,

bu durumda, yeni bir işleme gerek kalmaksızın takip işlemlerine kaldığı yerden devam edilebileceği, vade tarihinde şirketin kanuni temsilcisi olması nedeniyle bahse konu kamu alacağının ödenmesinden davacının sorumlu tutulması gerektiği, ödeme emrinin asıl borçlu şirkete usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi suretiyle anılan şirket nezdinde kesinleştiği, şirketin tahsile kabil mal varlığının bulunmaması nedeniyle, amme alacağının tahsili amacıyla davacı kanuni temsilci adına düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ödeme emri içeriği amme alacaklarından asıl borçlu şirketin sorumlu olması nedeniyle ödeme emrinin öncelikle yapılandırmayı ihlal eden ... Gıda Kimya ve Petrol Ürünleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi'ne gönderilmesi gerektiği, anılan şirketten tahsilatın yapılamaması halinde kanuni temsilcinin sorumluluğu cihetine gidilebileceği, temyize konu kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.