Danıştay 7. Daire E.2024/3282 K.2024/4918

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca ilk inceleme ile görevlendirilen Tetkik Hâkimi ...'nin açıklamaları dinlendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 53. maddesinin 1. fıkrasında; "Danıştay ile bölge idare, idare ve vergi mahkemelerinden verilen kararlar hakkında, aşağıda yazılı sebepler dolayısıyla yargılamanın yenilenmesi istenebilir" denildikten sonra, bentler halinde yargılamanın yenilenmesi sebepleri sayılmış, 2. fıkrasında da, yargılamanın yenilenmesi isteklerinin esas kararı vermiş olan mahkemece karara bağlanacağı belirtilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 2. fıkrasında yer alan esas karar deyimi ile, yargı yerlerince ilk derece mahkemesi sıfatıyla verilen, davanın tarafları arasındaki maddi uyuşmazlığı çözümleyen kararların amaçlandığı anlaşılmaktadır.

Buna göre, Danıştayca verilen kararlara karşı yargılamanın yenilenmesine olanak tanıyan madde hükmünün, Danıştayın ancak ilk derece mahkemesi olarak verdiği kararlara karşı yapılacak başvurular hakkında uygulanabileceği sonucuna varılmaktadır.

Bu itibarla, davalı idarenin başvurusu üzerine temyiz isteminin incelenmeksizin reddine ilişkin Dairemiz kararı hakkında yargılamanın yenilenmesi isteminde bulunulması mümkün değildir.

Öte yandan, anılan Dairemiz kararında, heyet halinde verilmesine karşın "tek hakim tarafından verildiği" ifadesi sehven yer almakla birlikte, ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki kararın verildiği tarih itibarıyla dava konusu tutarın temyiz sınırının altında kaldığı da açıktır.