Danıştay 7. Daire E.2024/408 K.2024/1574

Dava konusu istem: Davacı adına, yurt dışı menşeli bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası ve 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 9. maddesinin 2. fıkrası uyarınca takdir komisyonu kararlarına istinaden, 2016 yılının Ocak dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim ve katma değer vergilerinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle yeniden yapılan inceleme sonucunda; vergi dairesinin işlem tesis etmeye yetkili olduğu, olayda ise, davacının sürücüsü olduğu otobüste yapılan aramada ele geçirilen bandrolsüz sigaralarla ilgili Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ... numaralı dosya üzerinden yapılan soruşturmada, "16/01/2016 günü, şüpheliler ... ve ...'un şoförlüğünü yaptıklarını beyan ettikleri ve hakkında 5607 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kamu davası açılan şüpheli ...'e ait ... plaka sayılı araçta Kırıkkale İl Emniyet Müdürlüğü görevlilerince ...

Sulh Ceza Hakimliğinin ... tarih ve ... sayılı önleme arama kararına istinaden yapılan aramada ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga ve benzer işaretler bulunmayan değişik markalarda toplam 57.000 paket kaçak sigaranın ele geçtiği anlaşılmış ise de, şüpheliler adli kollukça alınan ifadelerinde, suçlamaları reddederek, otobüs firmalarında ücretli şoförlük yaptıklarını, ... ile ücreti mukabili otobüs şoförlüğü yapmak konusunda anlaştıklarını, otobüste kaçak sigara bulunduğunu bilmediklerini beyan etmişlerdir.

Böylece mevcut soruşturma evrakı kapsamında, şüpheliler hakkında 5607 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kamu davası açılan şüpheli ...'in suçuna iştirak ettiklerine dair ve şüphelilerin suçlamayı reddeden savunmalarının aksini doğrulayan delil mevcut olmadığı anlaşılmakla..." gerekçesiyle davacı hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği, yine olay nedeniyle ...

Asliye Ceza Mahkemesinin E:... sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda verilen ... tarih ve K:... sayılı kararla ...'in mahkumiyetine hükmedildiği, söz konusu karara göre, ...'in sigaraların kendisine ait olduğunu beyan ettiği ve tutanakta belirtilen sigaraların davacıya ait olduğunun somut olarak ortaya konulamadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, davacının Özel Tüketim Vergisi Kanunu’nun aradığı manada bulunduran sıfatını, ya da Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 9. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen belgesiz mal bulunduran sıfatını haiz olduğu hususunun davalı idarece ortaya konulamadığı,

bu itibarla, dava konusu tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının bandrolsüz sigaraları "bulunduran" sıfatına haiz olduğu, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 9. maddesinin 2. fıkrası uyarınca özel tüketim vergisine tabi malları bulunduranlardan mala ait alış belgelerinin ibrazının istenmesi gerektiği, alış belgesinin ibraz edilememesi halinde belgesi ibraz edilmeyen malın tespit tarihindeki özel tüketim vergisi dahil emsal bedeli üzerinden hesaplanan katma değer vergisinin alışlarını belgelemeyen mükellef adına re’sen tarh edileceği, bu nedenle tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci ve Dokuzuncu Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na 3619 sayılı Kanunla eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.