Danıştay 7. Daire E.2024/57 K.2024/2315

Dava konusu istem: Davacı adına 2019 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 7 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi kapsamında ithal edilen eşya ile ilgili olarak referans kıymet uygulaması nedeniyle fazladan ödenen özel tüketim ve katma değer vergilerinin 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 211. maddesi uyarınca iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair karara vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali ile fazladan ödenen tutarın hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararı üzerine, dosyanın incelenmesinden, Vergi Mahkemesince, dava konusu işlemin iptali ile fazladan ödenen vergilerin tahsil tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun uyarınca hesaplanacak yasal faiziyle birlikte iadesi yolunda verilen karara davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulu suretiyle 1.835.478,32 TL katma değer vergisi ile taleple bağlılık ilkesi uyarınca 3.301.665,00-TL özel tüketim vergisinin tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte davacıya iadesine karar verilmişse de,

ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasından sonra yeniden kurulan hükümle belirlenen faiz tutarının, önceki hükümle belirlenenden daha ağır olmaması gerektiğinden, tecil faizine hükmedilmesinin aleyhe hüküm yasağına aykırılık teşkil ettiği; öte yandan, dava dilekçesinde davacı tarafından iadesi istenilen tutarlar için yasal faiz talebinde bulunulmasına rağmen Dairelerince tecil faiziyle iadesine karar verildiği,

anılan karara karşı yapılan temyiz başvurusu üzerine tecil faizine ilişkin kısmının bozulduğu hususları dikkate alındığında, tarafların haklılık oranlarında değişiklik olmadığı anlaşıldığından vekalet ücreti yönünden yeniden hüküm kurulmasına gerek görülmediği gerekçesiyle önceki kararın tecil faizine ilişkin hüküm fıkrasının yasal oranını aşan kısmının kaldırılmasına, kesinleşen kısımda taraflar lehine vekalet ücretine hükmedildiğinden yeniden vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.