Danıştay 8. Daire E.1995/662 K.1997/574

Davanın Özeti

2946 sayılı Kamu Konutları Kanunu kapsamındaki kurum ve kuruluşların yurt içindeki kamu konutları ile ilgili olarak, yakıtın kurum tarafından karşılandığı hallerde, özel tahsisli konutta oturanlardan 1.1.1995 tarihinden itibaren beher M2 için aylık 10.000.- lira yakıt bedeli alınmasına ilişkin 30.12.1994 gün ve 22157 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren davalı idarenin … sıra numaralı Milli Emlak Genel Tebliğinin; Kamu Konutları Kanunun 6. maddesi ile ilgili Yönetmeliğin 26/3-b maddesinde özel tahsisli konutlarda oturanlardan ısınma gideri alınmayacağının açıkca belirtilmesine rağmen, Maliye Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki 178 sayılı KHK'ye dayanılarak yapılan düzenlemenin hukuka aykırı olduğu öne sürülerek iptali istenilmektedir.

Savunmanın Özeti : 178 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 543 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile değişik 13/e maddesi uyarınca Devlete ait konutları yönetmek ve yakıt bedelleri ile işletme bakım ve onarım esaslarını tespit etmek görev ve yetkisinin kendilerine ait olduğu, 2946 sayılı yasanın 6. maddesinin 1995 yılı Bütçe Kanununun 72/n maddesi ile 1995 Mali yılında uygulanmayacağının hükme bağlandığı, dava konusu Genel Tebliğin yasaya ve usule uygun olduğu, açılan davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.

Danıştay Tetkik Hakimi … 'nın Düşüncesi : Ocak-Şubat 1996 gün ve … sayılı Tebliğler Dergisinde yayınlanan ve 15.1.1996 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanan 215 sayılı Milli Emlak Genel Tebliği ile dava konusu 200 sayılı tebliğ yürürlükten kaldırıldığından bu davada karar verilmesine yer olmadığı düşünülmektedir.

Danıştay Savcısı … 'ın Düşüncesi : Davacı, 2946 sayılı yasa kapsamındaki kurumların yurt içindeki kamu konutları ile ilgili olarak, yakıtın kurum tarafından sağlandığı durumlarda, 1.1.1995 tarihinden itibaren her metrekare için aylık 10.000 lira yakıt bedeli alınmasını öngören 200. sıra sayılı Milli Emlak Genel tebliğinin iptalini istemektedir.

Ancak dava konusu tebliğ hükümleri, (daha sonra çıkarılan 207 ve 211 sıra sayılı tebliğlerle birlikte) 215 sayılı tebliğ ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, ortadan kalkmış bulunan dava konusu işlem hakkında karar verilmesine gerek bulunmadığı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince işin gereği görüşüldü:

Dava, kamu konutlarına ilişkin yakıt bedellerinin içinde oturanlarca karşılanmasına dair 30.12.1994 gün ve 22157 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 200 sayılı Milli Emlak Genel Tebliğinin iptali istemiyle açılmıştır.

Maliye Bakanlığının Teşkilat ve Görevlerine ilişkin 178 sayılı KHK'nin 543 sayılı KHK ile değişik 13/e maddesinde, Devlete ait konutları yönetmek, kira ve yakıt bedelleri ile işletme bakım ve onarım esaslarını tesbit etmek yetki ve görevi davalı idareye verilmiştir.

2946 sayılı Kamu Konutlarının 6. maddesinde özel tahsisli konutların ısınma giderlerinin kurumlarınca karşılanacağı kuralına yer verilmesine rağmen 1995 yılı Bütçe Kanunun'nun 72/n maddesi ile 2946 sayılı Yasanın anılan maddesinin 1995 Mali Yılında uygulanmayacağı hükmü getirilmiştir.

Bu yasal düzenlemeler uyarınca idarece çıkarılan 200 sıra numaralı Milli Emlak Genel Tebliğinin Yakıt Giderleri başlığını taşıyan 1. maddesinde kamu konutlarının yakıtının konutlarda oturanlar tarafından tedariki ve bedellerinin konutlarda oturanlarca karşılanması esası getirilmiş olup, Kamu Konutları Yönetmeliğine ekli (1) sayılı cetvelin (B-C) bölümünde belirtilen makam ve rütbe sahiplerinin de oturmakta oldukları kamu konutlarının yakıtının kurumca tedarik edileceği ve bedelinin ise oturanlara karşılanacağı kurala bağlanmıştır.

Ülkenin içinde bulunduğu ekonomik koşullar gözönüne alındığında, kamu kurum ve kuruluşlarına ait konutların yakıt bedellerinin idareler yerine içinde oturanlarca karşılanması kamu yararı ve hizmet gereklerine uygun bulunmaktadır.

Bu durumda, 1995 Mali Yılı Bütçe kararının 72/n maddesi ile 2946 sayılı Yasanın 6. maddesinin uygulaması 1995 mali yılında durdurulduğundan, davalı idarenin kamu konutlarına ait yakıt giderlerinin bütçe imkanları ve tasarruf tedbirleri gözönünde bulundurularak özel tahsisli konutlarda da içinde oturanlarca karşılanması yolundaki düzenlemesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.