Danıştay 8. Daire E.1998/488 K.2000/2238

İstemin Özeti

. İli,. İlçesi .. Köyü hudutları içerisinde Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kaynak suyunun. Sitesinde kullanılmak üzere.

Belediye Başkanlığına tahsisine ilişkin Maliye Bakanlığı Milli Emlak Genel Müdürlüğünün … gün ve … sayılı işleminin iptali istemiyle açılan davada, 3202 sayılı Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 3/e maddesi uyarınca Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan çıkan membaların içme suyu amacıyla tahsis ve tevzii yetkisi Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğüne verildiğinden,

Maliye Bakanlığınca 31.3.1995 gün ve 6 sayılı Genelgeye dayanılarak su tahsisi yapılması işleminde yetki yönünden hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemi iptal eden Kayseri İdare Mahkemesinin 24.9.1997 gün ve … sayılı kararının, 178 sayılı KHK'nin 13/d maddesi uyarınca Bakanlıklarının tahsise yetkili olduğu öne sürülerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması istemidir.

Savunmanın Özeti : Yanıt verilmemiştir. Danıştay Tetkik Hakimi … 'ün Düşüncesi : İstemin reddi gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı … 'ün Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49.maddesinin 1.fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp idare mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle, temyiz isteminin reddiyle idare mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince işin gereği görüşüldü :

Uyuşmazlık, … İli, … İlçesi … Köyü hudutları içerisinde bulunan kaynak suyunun … Belediye Başkanlığına tahsisine ilişkin davalı idare işleminden doğmuştur.

9.5.1960 tarihli ve 7478 sayılı Köy İçme Suları Hakkında Kanununun 11. maddesinde, köye ait suları başka köyün, köylerin veya meskun mahallerin ihtiyacına göre tahsis etmeye ve tahsis şeklini değiştirmeye DSİ Genel Müdürlüğünün yetkili olduğu, 15. maddesinde ise Belediye teşkilatı bulunan ve nüfusu son genel sayımda 3000'e kadar olan kasabalarda da bu kanun hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiş, ancak 24.5.1983 tarih ve 2824 sayılı Yasanın 1. maddesi ile 15. maddenin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bu Kanundan sonra yürürlüğe giren 9.5.1985 tarih ve 3202 sayılı Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 2/e maddesinde umuma ait sular ile kanunlarla köye ve köylüye devir ve tahsis edilmiş veya köyün veya köylerin eskiden beri kullanımında bulunan suları, köylere ve bağlı yerleşim birimlerinin ihtiyacına göre tevzi etmek, kısmen veya tamamen başka köye, köylere, bağlı yerleşim birimlerine tahsis etmek ve tahsis şeklini değiştirmek Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünün görevleri arasında sayılmıştır.

Anılan mevzuat hükümlerinden, köy içme sularının tahsisi hakkında önceden DSİ Genel Müdürlüğüne ait olan yetkinin sonradan çıkan kanunla Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğüne verildiği, Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünün bu konudaki yetkisinin de, ancak bir köyde bulunan içme suyunun başka bir köye veya bağlı yerleşim birimine tahsisine ilişkin olduğu, köy içme suyunun belediye teşkilatı bulunan yere tahsisinde bir yetkisinin bulunmadığı görülmektedir.

Diğer yandan, 178 sayılı Maliye Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 19.6.1994 gün ve 543 sayılı KHK'nin 6. maddesi ile değişik 13/d maddesinde, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden kamu hizmeti için kullanılması gerekli olanları genel, katma ve özel bütçeli idarelere tahsis etmek Milli Emlak Genel Müdürlüğü görevleri arasında sayılmış, bu yetkiye istinaden Milli Emlak Genel Müdürlüğünce çıkarılan 31.3.1995 tarih ve 1995/6 sayılı Genelge ile tahsiste uygulanacak yöntem belirlenmiştir.

Bu durumda, dava konusu olayda köy hudutları içindeki kaynak suyunun … Belediyesine tahsisine 178 sayılı KHK'nin değişik 13/d maddesi uyarınca Milli Emlak Genel Müdürlüğü yetkili bulunduğundan, bu konuda Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünün yetkili olduğu yolundaki idare mahkemesi kararında mevzuata uyarlık bulunmamaktadır.