Danıştay 8. Daire E.2016/4368 K.2021/822

Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince işin gereği görüşüldü:

Dava, 19/07/2014 tarihinde meydana gelen yağışlara bağlı olarak su tahliye kanalının patlaması sonucu davacının ikamet etmekte olduğu, "İstanbul İli, … İlçesi, … Mahallesi, … Caddesi, No:…" adresinde bulunan konutu su basması neticesinde oluştuğu ileri sürülen 50.000-TL maddi, 10.000-TL manevi olmak üzere toplam 60.000-TL zararın idari başvuru tarihi olan 01/10/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tazmini istemiyle açılmıştır.

İdare Mahkemesince, kullanılmış sular ile yağış sularının toplanması, yerleşim yerlerinden uzaklaştırılması ve zararsız bir biçimde boşaltma yerine ulaştırılmasının davalı idarenin görevinde olduğu, zararın meydana gelmesinde davalı idarenin hizmet kusuru bulunduğu sonucuna ulaşıldığından, davacıya ait 50.000,00-TL tutarındaki maddi zararın tazmini gerektiği, davacının manevi tazminat talebi ile ilgili olarak ise; olay yerinde davacının 1 yaşındaki bebeğinin bulunması,

olay sonrası yaşam standartlarında hasar giderilinceye kadar meydana gelen kayıp ile davacının değişik turnuvalarda kazandığı madalyaların zarar görmesi de dikkate alınarak 5.000,00-TL manevi tazminatın kabulüne karar verilerek, davanın kısmen kabulü ile 50.000-TL maddi 5.000,00-TL manevi olmak üzere toplam 55.000,00-TL tazminatın idareye başvuru tarihi olan 01/10/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı idareden alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin ise reddine karar verilmiştir.

Davalının temyiz isteminin esasının incelenmesi:

İdare ve vergi mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenip bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında yazılı nedenlerin bulunmasına bağlıdır.

İdare Mahkemesince verilen karar ve dayandığı gerekçe usul ve kanuna uygun olup, bozulmasını gerektiren bir neden bulunmamaktadır.

Mahkeme kararının hükmedilen maddi tazminat miktarına işletilen yasal faizin başlangıç tarihine ilişkin kısmının incelenmesi:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının b bendinde, "temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştay'ın kararı düzelterek onayacağı" hükme bağlanmıştır.

Tam yargı davalarında istemle bağlı olma kuralının sebep olduğu hak kayıplarının giderilmesi amacıyla 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 16. maddesinin 4. fıkrasına, 30/04/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanunun 4. maddesi ile ''Ancak, tam yargı davalarında dava dilekçesinde belirtilen miktar, süre veya diğer usul kuralları gözetilmeksizin nihai karar verilinceye kadar, harcı ödenmek suretiyle bir defaya mahsus olmak üzere artırılabilir ve miktarın artırılmasına ilişkin dilekçe otuz gün içinde cevap verilmek üzere karşı tarafa tebliğ edilir'' cümlesi,

aynı Kanunun 5. maddesi ile de 2577 sayılı Kanuna Geçici 7. madde olarak ''Bu maddeyi ihdas eden Kanunla, bu Kanunun 16. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen hüküm, kanun yolu aşaması dâhil, yürürlük tarihinde derdest olan davalarda da uygulanır. '' cümlesi eklenmiştir.

İdarenin işlem, eylem ve faaliyetleri nedeniyle uğranılan zararların tazmini için açılan davalarda; eksilen ya da yoksun kalınan maddi değerin zaman içinde gecikmesi, bu gecikmeden doğan zararın telafisi için hükmedilecek maddi tazminata 3095 sayılı Kanun uyarınca faiz yürütülmesini gerekli kılmaktadır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 13. maddesi ile idari eylemlerden kaynaklanan zararların tazmini gayesiyle açılacak tam yargı davalarında dava açmadan önce idareye başvurarak ön karar elde etme zorunluluğu getirilmiş olup, ön karar için idareye yapılan başvuru tarihi, adli yargıda dava açılması halinde adli yargıda dava açıldığı tarih itibarıyla yasal faiz uygulanması, Danıştay'ın yerleşik içtihatlarıyla kabul edilmiştir.

Bununla birlikte, dava dilekçesinde talep edilen tazminat miktarının artırımına olanak tanıyan 2577 sayılı Kanunun 16. maddesinin 4. fıkrasında yer alan düzenleme uyarınca, davanın kabul edilmesi halinde artırılan tazminat miktarı yönünden, miktar artırımına ilişkin dilekçenin idareye tebliğ edildiği tarihte idarenin temerrüde düşürüldüğü kabul edilerek bu tarihten itibaren faize hükmedilmelidir.

Bakılan uyuşmazlıkta; davacı tarafından 14/05/2015 tarihinde Mahkeme kaydına giren ve 15.06.2015 tarihinde davalı idareye tebliğ edilen miktar artırım dilekçesi ile talep edilen maddi tazminat miktarının 50.000,00 TL olarak artırılması üzerine, davacının maddi tazminat isteminin kabulü ile söz konusu miktarın idareye başvuru tarihi olan 01/10/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı idareden alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş ise de; artırılan tazminat miktarına (30.000,00 TL) ıslah dilekçesinin idareye tebliğ edildiği 15/06/2015 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiği açıktır.