Danıştay 8. Daire E.2016/8579 K.2021/471

Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince işin gereği görüşüldü: Dava; davacı kooperatife ait minibüslerin Erbaa ilçesine gidiş gelişleri için durak yerinin "05/06/2015 Pazartesi gününden itibaren … Ekmek Fırını önü olarak belirlenmesine" yönelik Karayaka Belediye Başkanı imzalı … tarihli ve … sayılı işleme karşı yapılan itirazın reddine ilişkin … tarihli ve … sayılı Karayaka Belediye Başkanlığı işleminin iptali istemiyle açılmıştır.

.

İdare Mahkemesince; uyuşmazlıkta, 13/11/2015 tarihli ara kararı ile davalı idareden, davacı kooperatif ile davacının eski durak yerinin tahsis edildiği firmada kaç araç çalıştığına ve durak tahsis yerlerinin yolcu yoğunluğunun tespitine ilişkin belgelerin istenildiği, ara kararına cevap olarak her iki firmada yedişer aracın çalıştığı ve yolcu yoğunluğunun bilinmediğinin belirtildiği dikkate alındığında, davacı kooperatife ait minibüslerin durak yerinin değiştirilerek başka firmaya aynı yerin tahsis edilmesine somut gerekçe olabilecek nitelikte ihtiyaç ve yolcu taşımacılığı yönünden herhangi bir araştırmanın yapılmadığı anlaşıldığından,

kamu yararı ve hizmet gereklerine uygun şekilde tesis edilmeyen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle işlemin iptaline karar verilmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; belediyenin, mahallî müşterek nitelikte olmak şartıyla ulaşım, şehir içi trafik hizmetlerini yapma veya yaptırmak belediyenin görev ve sorumlulukları arasında olduğu, 15. maddesinin (p) bendinde; kara, deniz, su ve demiryolu üzerinde işletilen her türlü servis ve toplu taşıma araçları ile taksi sayılarını, bilet ücret ve tarifelerini, zaman ve güzergâhlarını belirlemek, durak yerleri ile karayolu, yol, cadde, sokak, meydan ve benzeri yerler üzerinde araç park yerlerini tespit etmek ve işletmek belediyenin yetki ve imtiyazları arasında yer aldığı,

aynı Kanun'un 17. maddesinde; belediye meclisinin, belediyenin karar organı olduğu düzenlenmiş, 18. maddesinde; belediye meclisinin görev ve yetkilerine, 33. maddesinde, belediye encümeninin görev ve yetkilerine yer verilmiş, 84. maddesinde ise; bu Kanun'la, belediyenin sorumlu ve yetkili kılındığı görev ve hizmetlerle sınırlı olarak, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nda bu Kanun hükümlerine aykırılık bulunması durumunda bu Kanun hükümlerinin uygulanacağı hükmüne yer verilmiştir.

Davanın, yukarıda anılan mevzuat hükümleri ve dosya içeriğiyle birlikte değerlendirilmesinden; belediye ve mücavir alan sınırları içerisindeki her türlü toplu taşıma araçları ile servislerin sayılarını, zaman ve güzergâhları ile çalışma koşullarını belirlemenin belediyenin yetki ve imtiyazları arasında yer aldığı açıkça belirtilmekle birlikte, anılan yetkinin belediyenin hangi organı (başkan mı, belediye meclisi mi, yoksa belediye encümeni mi) tarafından kullanılacağı hususuna açıkça yer verilmediğinden, bu yetkinin kim tarafından kullanılacağının tespit edilmesi gerekmektedir.

Belediye encümeninin genel olarak belediyenin günlük işlerini ve belediye meclisince alınan kararları yürütmekle görevli olmasına, başkanın yürütme organı olmasına karşın, belediye meclisinin, belediyenin karar organı olması ve ilgili kanunda gösterilen esas ve usûllere göre seçilmiş üyelerden oluştuğu göz önünde bulundurulduğunda, karar organı olan belediye meclisinin görev ve yetkilerinin, Kanun'da tahdidi olarak sayılan görev ve yetkilerle sınırlı olmadığı, 5393 sayılı Kanun'da belediyenin görev ve yetkileri arasında sayılan diğer konularda da görevli ve yetkili olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda; belediyenin yetki ve imtiyazları arasında yer alan toplu taşıma araçlarının sayılarını, zaman ve güzergâhlarını, durak yerlerini belirleme yetkisinin Belediye Meclisi'ne ait olduğu anlaşılmış olup, şehir içi toplu taşıma araçlarının sayı ve güzergahlarının, durak yerlerinin belirlenmesi ve buna yönelik olarak yapılan başvuruların değerlendirilmesi ile gerekli işlemlerin yapılmasına ilişkin yetki yukarıda anılan mevzuat hükümleri uyarınca belediye meclisine ait olduğu halde, belediye başkanlığı tarafından tesis edilen dava konusu işlemde bu yönden hukuka uyarlık bulunmamakta ise de sonucu itibariyle yerinde görülen Mahkeme kararının yukarıda belirtilen gerekçe ile onanması gerekmiştir.