Danıştay 8. Daire E.2017/4851 K.2021/878

Dava konusu istem: İzmir ili, Kiraz ilçesi, … Mahallesi, … ve … nolu bölmelerinde 94.602,23 m²'lik alanda özel ağaçlandırma yapmak için yaptığı talebin sözkonusu taşınmazın , özel ağaçlandırmaya konu edilemeyecek yerlerden olduğu gerekçesiyle dosyanın işlemden kaldırılmasına ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dava dosyasında bulunan bilgi ve belgeler ile hükme esas alınabilecek nitelik ve yeterlikte bulunan bilirkişi raporunun birlikte değerlendirilmesinden, uyuşmazlık konusu alanın verimli meşe ormanı olduğu, özel ağaçlandırma çalışması yapılması için mevzuatta öngörülen nitelikleri taşımadığı sonucuna varıldığından dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, bilirkişi seçiminde hatalı davranıldığı, heyette peyzaj uzmanın yerine "özel ağaçladırma uzmanının" bulunması gerektiği, davaya konu yerin daha sonra başka kişiler lehine özel ağaçlandırma izni verilerek teslim edildiğinin bu nedenle idarenin işleminin keyfi ve kötü niyetli olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.