Danıştay 8. Daire E.2017/5305 K.2021/7083

2-...Belediye Başkanlığı VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

...Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Ankara ilinde 2. el otomobil alım-satım yapan (galeri) iş yerlerinin amaçları doğrultusunda ayrılan bölgelere taşınması için 01/03/2016 tarihine kadar süre verilmesine, süre sonunda taşınmayan iş yerlerinin, ruhsatlı olup faaliyet gösterenlerinin ruhsatlarının iptaline, taşınmayan iş yerlerinin mühürlenerek faaliyetten men edilmesine ilişkin ...tarih ve ...sayılı Ankara Büyükşehir Belediye Meclisi kararı ile Ankara ili, Pursaklar ilçesinde faaliyet gösteren davacıya ait iş yerinin en geç 01/03/2016 tarihine kadar ikinci el oto alım-satımı yapan iş yerleri için ayrılan bölgeye taşınması, aksi halde mühürleneceğine ilişkin 15/02/2016 tarihli Pursaklar Belediyesi Zabıta Müdürlüğü işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararda.

5393 ve 5216 sayılı Kanun'un halk sağlığına ve çevreye etkisi olan diğer iş yerlerini kentin belirli yerlerinde toplamak hususunda belediyelere yetki verdiği, belediyelerce bu yetkinin İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğü'nün 19/11/2008 tarih ve 2008/71 sayılı Genelgesi ile Ankara Valiliği'nin ...tarih ve ...sayılı yazısında belirtildiği üzere; halkın can ve mal güvenliğini, insanların kaldırımda rahatça yürümelerini ve trafiğin sağlıklı akışını, vatandaşların sağlıklı ve kolay yaşayabilmesini, çevre kirliliğinin önlenmesini, hizmetlere ulaşımın kolaylaştırılmasını ve kalitenin artırılmasını sağlamak amacıyla kullanıldığı,

ayrıca mevzuatla verilen bu yetki kullanılırken söz konusu oto galeri iş yerlerine yeni ve yeterli bir yer inşa edilmesi şeklinde bir uygulama yapıldığı göz önüne alındığında, mevzuatla verilen yetki doğrultusunda ve mevzuata uygun olarak tesis olunan dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı;

öte yandan, davacının iş yeri açma ve çalışma ruhsatında faaliyet konusu emlak olarak görünmekle birlikte, Mahkemece verilen 31/08/2016 tarihli ara kararına cevaben davalı idarelerce sunulan bilgi ve belgelerden, vergi levhasına ve vergi yoklama fişine göre oto alım satım faaliyeti ile uğraştığı görülen davacının iş yerinin de dava konusu işlemlerin kapsamında yer aldığından, dava konusu işlemlerde bu yönden de hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:...Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; Ankara Büyükşehir Belediye Meclisi kararında salt çoğunluğun bulunmadığı, tahliye hususunun belediye meclisinin yetkisinde olmadığı, otonomi projesinin uygulamaya geçirilmeye hazır olup olmadığının tespiti amacı ile bilirkişi marifetiyle yapılacak keşif talepleri yerine getirilmeyerek eksik inceleme sonucu verilen kararda hukuka uyarlık bulunmadığı belirtilerek temyize konu kararın bozulması istenilmiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idareler tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra ve dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.