Danıştay 8. Daire E.2018/1145 K.2021/5970

Dava konusu istem: Edirne ili, Keşan ilçesi dahilinde IV. grup maden işletme ruhsatı ile faaliyette bulunan davacı şirket tarafından, 2014 yılına ait belgeleri davalı idareye sunmadığından bahisle hakkında 30.000,00-TL idari para cezası uygulanmasına ve yükümlülüğünü yerine getirene kadar üretim faaliyetinin durdurulmasına ilişkin …. Bakanlığı'nın …. tarih …. sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. İdare Mahkemesinin …. tarih ve E:…., K:…. sayılı kararıyla; davacı tarafından 2003 yılında alınan maden işletme ruhsat süresinin 2013 yılında dolduğu, davacının ruhsat süresinin dolması nedeni ile maden sahasında işletme faaliyetinde bulunamayacağı, 2013 yılından itibaren herhangi bir faaliyette bulunulmadığının yerinde yapılan tesbitten anlaşıldığı,

aynı sahada maden işletme faaliyeti yapılabilmesi için ruhsat süresinin uzatılması ve davalı idareden izin ve ruhsat alınması gerektiği, ancak ruhsat süresinin uzatılması halinde sahada maden işletme faaliyeti yapılabileceği, her ne kadar davacı tarafından ruhsat süresinin uzatılması için yapılan başvuru ve işletme projesi, davalı idarece uygun bulunmuş ve vergi borcu olmaması halinde ruhsat yürürlük süresinin 5 yıl uzatılmasının uygun olacağına karar verilmiş ise de, bu kararın davacı şirkete bildirilmediği, davacının vergi borcu olmadığına dair yazı ibraz ederek bu hakkı elde edip edemeyeceğinin henüz ortaya çıkmadığı anlaşıldığından;

bu aşamada davacı şirketten 2014 yılına ait işletme faaaliyetlerine ilişkin belgeleri ibraz etmesinin beklenemeyeceği ve şirkete bu yönde bir yükümlülük yüklenemeyeceği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının uhdesinde bulunan ruhsatla ilgili olarak 2014 yılına ait Maden Kanununun 29. maddesinde belirtilen belgeleri Genel Müdürlüğe vermediği, bu nedenle idari para cezasının uygulandığı anılan belgeler tamamlanıncaya kadar sahadaki üretim faaliyetlerinin durdurulduğu, işlemin kanuna uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ….'NUN DÜŞÜNCESİ : Dava Edirne ili, Keşan ilçesi dahilinde IV. grup maden işletme ruhsatı ile faaliyette bulunan davacı şirket tarafından, 2014 yılına ait belgeleri davalı idareye sunmadığından bahisle hakkında 30.000,00-TL idari para cezası uygulanmasına ve yükümlülüğünü yerine getirene kadar üretim faaliyetinin durdurulmasına ilişkin …. Bakanlığı'nın …. tarih …. sayılı işleminin iptali istemiyle açılmıştır.

Dosyanın incelenmesinden 27.07.2013-27.07.2013 arası on yıl süre ile IV. Grup işletme ruhsatı ve izni bulunan davacı tarafından, idareye sunulan 11.07.2013 tarihli dilekçe ile ruhsatının temdit edilmesi istemiyle başvuru yapıldığı, talebinin değerlendirilmesi için idarece sahanın mahallinde tetkik edildiği, tetkikte 27.03.2013 tarihinden sonra sahada üretim faaliyeti olmadığının tespit edildiği, temdit talebinin Genel Müdürlüğün 19.02.2014 tarihli oluru ile uygun bulunarak;

eksik olan devlet hakları, güncel teminat ve işletme ruhsat harçları ile Vergi Dairesinden alınacak "vadesi geçmiş borcu bulunmadığına dair resmi belgenin" Genel Müdürlüğe verilmesinin sonra mevcut işletme ruhsatı koordinatları dahilinde ruhsatın süresinin bitiş tarihinden başlamak üzere beş yıl uzatılmasına karar verildiği, davacı tarafından ruhsatın temdit edildiği hususunun kendilerine bildirilmediğinden,

ruhsat süresinin bitim tarihinden itibaren sahada hiçbir çalışma yapmadıkları, bu nedenle idarece dava konusu işlemle istenen 2014 yılına ilişkin 29. madde belgelerinin düzenlenerek verilmesinin mümkün bulunmadığı ileri sürülerek işlemin iptali gerektiği ileri sürülmüştür.

İdarenin 14.01.2015 tarihli 450125 sayılı davacıya yönelik yazısında, davacının (maden kömürü-yer altı- açıkocak) işletme ruhsatlı sahasının 04.06.2014 tarihli 2813 sayılı Makam oluru ile Maden Kanunu uyarınca mahallinde tetkik edildiği, sahadaki bir koordinat civarında kapatılmış haldeki desandre ve nefeslik bulunan yeraltı ocaklarına girilemediğinden, bu haliyle üretim yapılması can ve mal güvenliği bakımından tehlikeli bulunarak işletmedeki can ve mal güvenliği açısından tehlikeli durumlar ile ilgili eksiklikler tamamlanıncaya kadar üretim faaliyetinin durdurulmasına karar verildiği,

sadece teknik nezaretçi kontrolünde can ve mal güvenliğine yönelik faaliyetlere izin verildiği belirtilmiştir. Her ne kadar davacı tarafından ruhsat süresi bitim tarihi itibariyle üretim yapmadıkları iddia edilmişse de üretim yapılmadığı ifade edilen bir sahanın ruhsat süresi bittikten sonra bir tarihte idarece mahallinde tetkik edildiği ve bir takım eksiklikler bulunduğundan bahisle üretim faaliyetinin durdurulduğu görülmüştür.

İdari yargının yargılama ilkelerinden olan resen araştırma ilkesi gereğince, ruhsat sahasının 04.06.2014 tarihli 2813 sayılı makam oluru ile tetkikine ilişkin raporun idareden istenilerek sahanın hangi amaçla tetkik edildiğini öğrenilmesi gerektiği, böylelikle 2014 yılına ilişkin davacı tarafından üretim yapılıp yapılmadığı hususunun netleştirileceği, ayrıca davacıya ruhsat süresi bittikten sonra idareye ruhsatın durumunun ne aşamada olduğuna ilişkin bir başvurusunun olup olmadığı sorularak, davacının ruhsatının temdit edildiğini ne zaman öğrendiği ve ne zaman yeniden faaliyete geçtiği hususlarına ilişkin Mahkemece yapılacak bir ara karar yapılması ve gelecek cevaba göre bir karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.