Danıştay 8. Daire E.2018/1733 K.2021/4509

Dava konusu istem: Davacı tarafından; Sivas Belediye Meclisinin … tarih ve … sayılı kararı ile kabul edilen Sivas Belediye Başkanlığı Özel Servis Araçları Yönetmeliğinin 19.maddesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dava konusu edilen Yönetmeliğin 18/10/2016-18/11/2016 tarihleri arasında ilan edildiği, bu nedenle son ilan tarihi olan 18/11/2016 tarihinden itibaren başlayan 60 günlük dava açma süresi içerisinde dava açılması gerekirken, bu sürenin geçirilmesinin ardından 26/04/2017 tarihinde kayda giren dilekçeyle işbu davanın açıldığı, söz konusu Yönetmelik maddelerinin uygulanmasına yönelik herhangi bir idari işlemin de dava konusu edilmediği veya tesis edildiğinden bahsedilmediği, dava konusu düzenleyici işleme karşı açılan davanın süre aşımı nedeniyle esasının incelenme olanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesince; Mahkeme kararının kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin (a) fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Fiilen uygulamaların başladığı, uygulama işlemi olmadığından bahisle verilen Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.