Danıştay 8. Daire E.2018/2837 K.2021/4789

Dava konusu istem: Davacı tarafından, … plakalı araçla belediyeden izin belgesi almaksızın servis taşımacılığı yapıldığından bahisle … Belediyesi Emir ve Yasaklarını Belirleyen Zabıta Yönetmeliği'nin 9/23. maddesine aykırı fiil dolayısıyla 1608 sayılı Umuru Belediyeye Müteallik Ahkamı Cezaiye Kanunu ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu uyarınca' davacıya 227,00 TL idari para cezası verilmesine ve fiilin ikinci kez tekrarı sebebiyle aracın 2 ay süreyle meslek ve ticaretten men'ine ilişkin … tarih ve … sayılı … Büyükşehir Belediyesi Encümeni kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte bulunan Büyükşehir Belediyesi Emir ve Yasakları Belirleyen Zabıta Yönetmeliği'nin 9/23. maddesinde yer alan, ''Tahdit kapsamı içinde veya dışında, tüm araçlar Belediyeden Ruhsat veya İzin Belgesi almaksızın, ayrıca amacı dışında Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisinde taşımacılık yapamazlar'' düzenlemesi doğrultusunda 5326 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca ve 1608 sayılı Kanun gereği, … tarihinde yapılan denetim sonucunda,

''davacının maliki olduğu … plakalı araç ile ile tescilli olduğu ilçe dışında izinsiz servis taşımacılığı yaptığının ikinci kez tespit edilmesi üzerine'' düzenlenen tutanağın ceza vermeye ve trafikten men etmeye yetkili belediye organı olan encümene sevk edildiği ve.

Büyükşehir Belediye Encümenince mevzuat hükümleri doğrultusunda dava konusu işlemin tesis edildiği anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesince; davacının istinaf talebinin, dava konusu idari para cezası yönünden reddine; davacıya ait aracın 2 ay süreyle faaliyetten men edilmesine ilişkin kısmı yönünden ise, davacıya ait … plakalı aracın, tescilli olduğu ilçe sınırları dışında izinsiz servis taşımacılığı yaptığına ilişkin ilk tespitin 12/01/2017 tarihinde yapılarak 24/01/2017 tarihli encümen kararı ile idari yaptırıma bağlandığı, söz konusu kararın 26/04/2017 tarihinde davacıya tebliğ edildiği,

aynı fiilin 09/03/2017 tarihinde ikinci kez tekrarlanması üzerine dava konusu encümen kararının alındığı ve anılan kararın da ilk kararla birlikte 26/04/2017 tarihinde davacıya tebliğ edildiği görülmekle davacının idari yaptırıma esas alınan fiillerinin tarihi ve ilk idari yaptırım kararının tebliğ tarihi dikkate alındığında tekerrür hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığından dava konusu encümen kararının bu kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle ….

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının belirtilen kısmının kaldırılmasına, dava konusu belediye encümeni kararının davaya konu aracın 2 ay süreyle faaliyetten men edilmesine ilişkin kısmının iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; dava konusu işlemde ve İdare Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının temyize konu kısmının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

… Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen … tarih ve E:…, K:.. sayılı kararın davacının istinaf isteminin kısmen reddine ilişkin kısmının temyiz edilmeksizin kesinleştiği; davacının istinaf isteminin kabulüne ilişkin kısmının ise davalı idarece temyiz edildiği görülmektedir. Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.