Danıştay 8. Daire E.2018/3255 K.2021/4110

Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince, davacının adli yardım talebi kabul edildikten sonra, dava dilekçesi ve ekleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca incelenerek işin gereği görüşüldü:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 3. maddesinin birinci fıkrasında; idari davaların, Danıştay, idare mahkemesi ve vergi mahkemesi başkanlıklarına hitaben yazılmış imzalı dilekçelerle açılacağı; ikinci fıkrasında, dilekçelerde davanın konusu ve sebepleri ile dayandığı delillerin gösterileceği; üçüncü fıkrasında, dava konusu kararın ve belgelerin asılları veya örneklerinin dava dilekçesine ekleneceği, dilekçeler ile bunlara ekli evrakın örneklerinin karşı taraf sayısından bir fazla olacağı.

14. maddesinin üçüncü fıkrasının (g) bendinde, dilekçeler üzerinde bu Kanun'un 3. maddesine uygun olup olmadığı yönünden inceleme yapılacağı. 15. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde, bu yönlerden Kanuna aykırılık görülür ise otuz gün içinde 3. maddeye uygun şekilde yeniden düzenlenmek veya noksanları tamamlanmak üzere dilekçelerin reddine karar verileceği.

15. maddesinin beşinci fıkrasında, bu yönlerden dilekçenin reddedilmesi üzerine yeniden verilen dilekçelerde aynı yanlışlıklar yapıldığı takdirde davanın reddedileceği hükümlerine yer verilmiştir.

İdari yargılama usulünde geçerli olan resen araştırma ve yazılılık ilkesi gereği dava dilekçelerinin, 2577 sayılı Kanunda belirtilen şekil kurallarına uygun bir biçimde ve yargılamanın gerektirdiği bilgileri içerecek nitelikte düzenlenmesi gerekmektedir.

Bunu sağlamak için, dava dilekçelerinde; dava konusu edilen işlemlerin ve dava sebeplerinin, bir başka ifadeyle; idari işlemin içerdiği iddia edilen hukuka aykırılığın dayandığı hukuk kurallarının açık ve net bir biçimde somut olarak belirtilmesi şarttır.

Ayrıca birden fazla işlemin davaya konu edilmesi ya da bir işlemin birden fazla madde, fıkra veya bendinin iptalinin istenilmesi halinde söz konusu işlemler ve bu işlemlerin hangi madde veya fıkralarının iptalinin istendiğinin tek tek sayılmak suretiyle belirtilmesi de yukarıda alıntısı yapılan düzenlemeler ve idari yargılama usulü ilkelerinin bir gereğidir.

Dava dilekçesinin incelenmesinden, konu ve sonuç kısmında Milli Eğitim Bakanlığı'nın dava konusu yazısının tamamının iptali istenilmiş, buna karşın dilekçenin içeriğinde sadece yazının özel öğretim kurumlarına ilişkin bazı kısımlarına yönelik iddialarda bulunulmuş olduğu, yazının özel öğrenci yurtlarına ilişkin kısımları ile 4. maddesine yönelik iddialarda bulunulmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, dava dilekçesinde her ne kadar dava konusu yazının tamamının iptalinin istenildiği görülmekte ise de; yukarıda alıntısı yapılan yasal düzenleme uyarınca; davacının yazının tamamının iptalini istemek hususunda sahip olduğu menfaatin ve hukuki sebeplerin ortaya konulması veya yazının sadece davacıya yönelik olan maddelerinin/kısımlarının iptali isteniyorsa, iptali istenen kısımlarının açıkça, tek tek ve tereddüte yer bırakmayacak şekilde gerekçeleri ile belirtilmesi gerektiğinden, dava dilekçesi 2577 sayılı Kanunun 3. maddesine uygun bulunmamıştır.

Öte yandan, dava konusu edilen Valiliğin çalışma izninin iptali işleminin dava dilekçesine eklenmediği anlaşılmış olup, bu yönüyle de dava dilekçesinin 2577 sayılı Kanunun 3. maddesine uygun biçimde düzenlenmediği sonucuna varılmıştır.

Ayrıca, Milli Eğitim Bakanlığı'nın dava konusu düzenleyici işleminin yanında Kayseri Valiliği tarafından tesis edilen çalışma izninin iptaline ilişkin işlemin de iptali istenildiğinden yenilenecek dilekçede adı geçen Valiliğin de Milli Eğitim Bakanlığı'nın yanında hasım konumunda gösterilmesi gerektiği açıktır.