Danıştay 8. Daire E.2018/4026 K.2022/6030

Dava konusu istem: Davacı tarafından, taksicilik yaptığı 1993 model … plakalı ticari aracını 04.12.2015 tarihinde hususiye ayırması sonrası aynı plakayı ticari faaliyet kapsamında yeni aldığı aracında kullanmak üzere yapılan başvurunun, … Valiliği İl Trafik Komisyonu'nun … tarih ve … sayılı kararı uyarınca başvurunun 1 yıllık süre içerisinde yapılmadığından bahisle reddine ilişkin … tarih ve … sayılı Karabük İl Emniyet Müdürlüğü işlemi ile araca ait durak çalışma ruhsatının iptal edilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Karabük Belediye Encümeni işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; ülkemizde hızla artan nüfus, gelişen yerleşim ve iş alanları ile çoğalan yolcu sayısı karşısında taşıma hizmetlerinin daha düzenli ve güvenli duruma getirilebilmesi amacıyla İl Trafik Komisyonunca belli bir program dahilinde araçlarla ilgili düzenleme yapılarak bir takım önlemler alınması, çalışma biçim ve koşulları ile ilgili kurallar konulabilmesi mümkün ise de, gerek bu konuda yapılan düzenlemelerin ve alınan kararların plaka sahiplerine ve hak sahiplerine aynı yasal yollarla duyurularak bilgilendirilmelerinin sağlanması,

gerekse de anılan karar uyarınca müracaat edilmemesi sonucu terkin durumuna düşürülen plakalar nedeniyle plakalar arasında ortaya çıkan boşlukların giderilmesi, böylelikle ticari plakalarda yeknesaklığın sağlanması ve rakamların tam tespiti amacı ile alınan …. tarih ve … sayılı İl Trafik Komisyonu kararının davacıya tebliğ edildiğine ilişkin bir bilgi ve belgenin davalı idarece sunulamadığı görülmüş olup; anılan İl Trafik Komisyonu kararının üyelerine duyurulması için Şoförler ve Otomobilciler Odası Başkanlığı ve Valilik Basın ve Halkla İlişkiler Müdürlüğü'ne gönderildiği fakat bu kararın davacıya tebliğ edilmediği anlaşıldığından,

dava konusu işlemlerde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesince; davacının … plaka sayısında kayıtlı taksicilik yaptığı ... model ticari aracını 04.12.2015 tarihinde hususiye ayırması sonrası aynı plakayı yeni aldığı aracında ticari faaliyet kapsamında taksi olarak kullanmak üzere, anılan İl Trafik Komisyonu kararındaki 1 yıllık süreyi çok az geçirerek, 28.12.2016 tarihinde yaptığı başvuru ile talep ettiği anlaşılmış olup, davacının ticari hayatını sona erdiren dava konusu işlemlerden ve aracın durak çalışma ruhsatının iptaline neden olan 2003 yılında alınan İl Trafik Komisyonu kararından haberdar olmasının beklenemeyeceği;

bu durumda, maddi bir bedel karşılığında alınan bir ticari plakayı eski aracını hususiye ayırması sonucu yeni aldığı aracında kullanmak isteyen davacının bu yöndeki başvurusunun, plakanın bir daha kullanılamaması sonucunu doğuracak şekilde, tebliği de zorunlu olmayan ve 2003 yılında alınan İl Trafik Komisyonu kararındaki ticari araçları hususiye çıkartıp veya trafikten çekmek şartı ile satmaları halinde hat sahiplerinin durak hat ve ruhsatları ile ticari plakalarının müktesep haklarının 1 yıl olduğu konusundaki düzenlemeye dayanılarak reddinde hukuki isabet bulunmadığından,

istinaf isteminin yukarıda belirtilen gerekçe ile reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, … tarih ve … sayılı İl Trafik Komisyonu kararı uyarınca bir yıllık süre içerisinde yeni aracını alarak şartlara uygun şekilde müracaatta bulunulmaması nedeniyle tesis edilen işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı belirtilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.