Danıştay 8. Daire E.2018/495 K.2022/15

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, … Büyükşehir Belediyesi Taksi Dolmuş-Minibüs-Servis Araçları ve Özel Toplu Taşıma Araçları Yönetmeliği'nin 15. maddesinin "C Tipi Güzergâh İzin Belgesi" başlığı altındaki (d) bendinde yer alan; "Araç koltuk sayısı, firma çalışan sayısının % 20'sinden fazla olamaz. Personel sayısı 40 kişiye kadar olan işyerlerinde bu oran aranmaksızın 24 koltuk ve daha küçük, 1 adet araca belge verilir." hükmünün iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dava konusu düzenlemenin "Araç koltuk sayısı, firma çalışan sayısının %20'sinden fazla olamaz." şeklindeki birinci cümlesinin, …. İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla iptal edildiği ve bu karar hakkında istinaf yoluna başvurulması sonrasında. Bölge İdare Mahkemesi ...

İdare Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla istinaf talebinin reddine karar verildiğinden bu kısım hakkında karar verilmesine yer olmadığına.

"Personel sayısı 40 kişiye kadar olan işyerlerinde bu oran aranmaksızın 24 koltuk ve daha küçük, 1 adet araca belge verilir" düzenlemesi yönünden ise, dava konusu Yönetmelik hükmü ile araç koltuk sayısına getirilen sınırlamanın, kanuni dayanağı bulunmadığı gibi dosyaya sunulan savunma ve eki belgeler incelendiğinde, Yönetmelik değişikliğinin somut, nesnel ve hukuken kabul edilebilir bir gerekçeye de dayandırılmadığı, D3 yetki belgesi bulunan araçlara fiilen kısıtlama getirildiği, araç sayısı belirlemeye ilişkin bir çalışma yapılmadığı anlaşıldığından, söz konusu düzenlemede hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi …. İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; davanın süresinde açılıp açılmadığı ve idari başvuru yollarının tüketilip tüketilmediği hususunda yeterli inceleme yapılmadığı, Mahkemece verilen iptal kararı üzerine Yönetmelik değişikliği yapıldığından davanın konusuz kaldığı, Yönetmeliğin 15. maddesinin (d) bendinin ilk cümlesinin dava konusu meclis kararının konusu olmadığı; dava konusu düzenlemenin, kamu yararı gözetilerek şehir içi servis taşımacılığının gelişi güzel yapılmasının önlenmesi ve ulaşımın düzenlenmesine yönelik çalışmalar neticesinde yapıldığı, iptali istenilen hususlarla ilgili düzenleme yapma görev ve yetkisinin kanun koyucu tarafından büyükşehir belediyelerine verildiği belirtilerek temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince,Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.