Danıştay 8. Daire E.2018/694 K.2023/4020

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığının … tarih ve … sayılı kararı ile kabul edilen Kent Estetiği ve İlan Reklam Yönetmeliği'nin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında; mahalli idarelere ilişkin bir yönetmelik olduğu sabit olan dava konusu yönetmeliğin dava dosyasına sunulan davalı Adana Büyükşehir Belediyesi Resmi Web sitesinde yayımlandığına ilişkin bilgi ve belgeler göz önüne alındığında 3011 sayılı Kanunun 2.maddesinde ifadesini bulan ''diğer yayın yolları'' ile ilan edildiğinin açık olması karşısında dava konusu Yönetmeliğin yayımına ilişkin herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu Yönetmeliğin davalı belediyenin resmi web sitesinde yayınlandığının ispat edilebilmesi için IP adresinden bu yayınlamanın yapıladığına dair Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan teyit yazısı alınması gerektiği, dosyaya sunulan ekran çıktısının delil niteliği taşımadığı, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.