Danıştay 8. Daire E.2019/1867 K.2023/6356

Dava konusu istem: Davacı adına kayıtlı … plaka sayılı araçla yol güzergah izin belgesi olmadığı halde servis taşımacılığı yapıldığı gerekçesiyle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek-2/3 maddesi gereğince aracın trafikten men edilmesine dair … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dosyadaki bilgi ve belgelerin tetkikinde, davacıya ait … plakalı aracın 12/01/2017 tarihine kadar geçerli Turizm Servis Aracı Güzergah Kullanım İzin Belgesi bulunduğu, dosyaya ekli tespit tutanağı incelendiğinde, davalı idarenin izinsiz yolcu taşımacılığı yapıldığını ispatlayacak şekil ve içerikte tespitin yapılmadığı, bu nedenle mevzuat hükümlerinde aranan şartların gerçekleşmediği anlaşıldığından dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, denetime tabi tutulan aracın gerçekleştirdiği taşımacılığa ilişkin evraklarının mevcut olmadığı, davacının olay tarihinde ticari taksi taşımacılığı yaptığı, ayrıca idarelerinin harçtan muaf olduğu, kararın bu yönüyle de hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.